Araştırma etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Araştırma etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

"KAN KAN KAN, Kıbrıs, Kudüs, TÜRKİSTAN" - Güncel Dosya

Salı, Temmuz 14, 2009

Fotoğraf: Haksöz Haber
ÇİN(China, P.R.C)'in Doğu Türkistan'da yaptığı soykırımı acı içinde, yakından takip ediyoruz.

"Akan kan, Çin'i boğar."

Çinli sivil faşistler ile ırkçı devlet kuvvetlerinin Uygurlar'a yaptığı soykırım olanca vahşetiyle devam ederken, ülkemizdeki siyasi yelpazenin hemen hemen tüm fraksiyonların doğal refleksi ile bu soykırıma karşı tepkiler ve direniş çığ gibi büyüyor. Ülkemizin tüm demokratları, güçlerini Uygur Soykırımı karşısında birleştiriyorlar ve demokratik kanallardan mücadeleyi kuvvetlendiriyorlar.

Şüphesiz, bu durum, ülkemiz siyaseti adına kısır tartışmalardan ve yapay gündemlerden sıyrılarak "Adaletsizliğe Karşı Kuvvet Birliği" oluşturma tecrübesi anlamına geliyor.

Fotoğraf: Samanyolu Haber


Zulme Karşı Barikat Başına!

Doğu Türkistan'lı Uygur Kardeşlerimiz, Çin'in ağır silahları ve Çin Halk Cumhuriyeti(!)'nin kitle gösterilerine karşı ateşli silahlar kullanması karşısında, ilkel barikatların ardında direniş gösteriyor. 60 senelik olağanüstü hal yönetimi süresince, hemen hemen her 15 senede bir zulme karşı kıyama duran Uygurlar, "Zulme karşı, ADALET" talebiyle, tevhid, adalet ve özgürlük mücadelesini canlandırıyorlar.

Fotoğraf: Samanyolu Haber


"Türkiye'nin kalbi seninle atıyor kardeşim."

İKTİBASLAR

DOĞU TÜRKİSTAN KATLİAMI BÜTÜN DÜNYAYI UYANDIRACAKTIR!
Faşist Çin yöneticilerinin Türklüğünü ve Müslümanlığını gizleyebilmek ve dünyayı aldatabilmek amacıyla taktığı sahte bir Çin ismi ile, Çince “Singiang (ilhak edilmiş toprak)” manasına gelen bir isim ile andıkları Doğu Türkistan’da, yüzlerce Uygur Türkü’nün alçakça şehit edildiği çirkin bir katliam yaşandı.
( Devamı için tıklayın )

Egemen MİLLETİN SESİ
Millet Partisi Genel Başkanı
Aykut Edibali


TÜRKİYE DAHA AKTİF ROL ALMALI
Büyük Birlik Partisi Genel Sekreteri Mustafa DESTİCİ Doğu Türkistan’da Uygur Türklerine karşı Çin’in giriştiği zulüm hakkında bir basın açıklaması yayınladı:

“Çin Hükümeti yaklaşık olarak 60 yıldır Doğu Türkistan’da yaşayan soydaşlarımıza her türlü zulmü uygulamaktadır. Her ne hikmetse bu zulüm özellikle her devlet büyüğümüzün Doğu Türkistan’ı ziyareti akabinde yoğunlaşmıştır. Son olarak da Cumhurbaşkanımızın bölgeyi ziyaretinden üç gün sonra böyle bir vahşetin yaşanması manidardır.
( Devamı için tıklayın )


Mustafa DESTİCİ
BBP Genel Sekreteri
İlgili Bağlantı:
BBP


SAADET PARTİSİ ÇAĞLAYAN MİTİNGİ
Saadet Partisi'nin Çağlayan'da düzenlediği Doğu Türkistan'a Destek Mitinginde konuşan Kurtulmuş, mitinge katılan İstanbullulara teşekkür etti. Kurtulmuş, "Herkesin yaz tatilinde olduğu bir günde, bu sıcakta Doğu Türkistanlı soydaşlarımızın yanında olduğunuz için hepinize teşekkür ediyorum. STK'lara ve özellikle de futbol kulüplerinin taraftar gruplarına da teşekkür diyorum" dedi.
Kurtulmuş, mitingteki konuşmasında şunları söyledi:

"Srebrenitsa'da yapılan katliamın yıl dönümündeyiz ve o katliamı da bu meydanda protesto ediyoruz, İsrail'in Gazze saldırısına hep beraber burada dur dedik. Irak'ta yaşanan katliamı telin ettik. Yine bugün burada mazlumun yanında olmak bize düştü, bu aziz millete düştü.

( Devamı için tıklayın )
Saadet Partisi
İlgili Bağlantı: Saadet Partisi

STK’lar Çin zulmünü protesto etti
Taksim’deki Galatasaray lisesi önünde bir araya gelen sivil toplum kuruluşları Doğu Türkistan'da yüzlerce Müslüman Uygur Türk’ünü katleden, binlercesini de yaralayan Çin’i protesto etti.

İstiklal Caddesi’nden Taksim Meydanı’na yürüyen sivil toplum kuruluşları ile duyarlı vatandaşlar burada Çin bayrağını yaktı.

STK’lar saldırıların bir an önce sonlandırılmasını, Çin yönetiminin bölgedeki insanlık dışı uygulamalarına ve işgaline son vermesini istedi.


( Devamı için tıklayınız. )
İnsani Yardım Vakfı
İlgili Bağlantı: İHH İnsanı Yardım Vakfı

Çeşitli Örgütlerin protestolarında okunan basın bildirilerinden...



Bismillahirrahmanirrahim,

Değerli Kardeşlerimiz;

Zulüm aşağılık yüzünü bir Bosna'da gösteriyor, bir Irak'ta, bir Çeçenistan'da, bir Filistin'de bir Doğu Türkistan'da. Bizler de zulüm karşısında susmamak, hiç değilse zalimin yüzüne hakkı haykırabilmek için meydanlarda idik, zulüm sürdükçe de meydanlarda olacağız.

( Devamı için tıklayın )
ÇORUM ÖZGÜR-DER, İLKE DER


Konu ile ilgili Çeşitli Bağlantılar:
http://www.dunyabulteni.net/
http://yenisafak.com.tr/
http://samanyoluhaber.com/ Fotoğraf Galerisi - 1
http://samanyoluhaber.com/ - 2
http://www.stargazete.com/
http://www.muhakeme.net/
http://www.ozgurder.org/
http://www.mucadele.com.tr/
http://www.gazetevan.com/
http://www.cinmalialma.com

Bu arada çeşitli partilerin soykırım hakkında Türkiye Basınını "Tek taraflı yayın yapmakla ve olayları çarpıtmakla" itham etmesi de acı bir gerçek olarak karşımızda duruyor.

TKP'nin Sesi 11 Temmuz 2009

Yaşanan süreçte bazı haber gruplarının da haberlerini katliamın müsebbibi 'ÇİN' Basını'na dayanarak geçmeleri dikkat çekiyor.

Ulusal Kanal

İMAN ET, MÜCADELE ET, ZAFER SENİNDİR!

Not: İlerleyen zamanlarda dosya güncellenecektir. Eklenmesini istediğiniz haber var ise, lütfen iletişime geçiniz.

Gündoğan: gundoganfa@gmail.com

"KAN KAN KAN, Kıbrıs, Kudüs, TÜRKİSTAN" - Güncel Dosya

Dosya: ( Kan Kan Kan, Kıbrıs, Kudüs, TÜRKİSTAN! )

DOĞU TÜRKİSTAN KATLİAMI BÜTÜN DÜNYAYI UYANDIRACAKTIR!

Faşist Çin yöneticilerinin Türklüğünü ve Müslümanlığını gizleyebilmek ve dünyayı aldatabilmek amacıyla taktığı sahte bir Çin ismi ile, Çince “Singiang (ilhak edilmiş toprak)” manasına gelen bir isim ile andıkları Doğu Türkistan’da, yüzlerce Uygur Türkü’nün alçakça şehit edildiği çirkin bir katliam yaşandı.

Bütün dünyanın dehşet ve nefretle izlediği katliam görüntüleri inanıyoruz ki, tüm insanlığı acı acı düşündürmüştür. Ve düşündürmelidir de...

Yine şüphe etmiyoruz ki gözler önünde yaşanan bu katliama karşı, tüm dünya insani tepkiyi vermekte gecikmeyecektir ve gecikmemelidir de...

Şehitlere Allah’tan rahmet dilerken, şehitlerin analarına babalarına akrabalarına baş sağlığı diliyor, taziyelerimizin kabulünü diliyoruz.

Doğu Türkistan Türklerine, Türk Milletine, Türk dünyasına ve İslam alemine baş sağlığı diliyoruz. Hassaten sık sık uğradıkları katliam ve zorla göç ettirme sonucunda gözleri gibi korudukları, hayallerinin ülkesi ve binlerce mil ötesi Türkiye’ye gelmiş Doğu Türkistan ve Batı Türkistan göçmeni soydaşımız, kandaşımız, kardaşımız, dindaşımız ve vatandaşımız göçmen kardeşlerimize de baş sağlığı diliyoruz.

TEŞEKKÜR BORÇLUYUZ!

Değerli Türkiye basını, dünya basını ile birlikte Doğu Türkistan Türkleri’nin maruz kaldığı çirkin, aşağılık zulüm, zorla göç ettirme ve “vahşi, asimilasyon” uygulamasını resimli ve yazılı trajik haberleri tarihi belge haline getirerek tespit etmiş bulunuyor.

İtiraz edilmeyecek bir biçimde Çin yönetimi, işlemekte devam ettiği insanlık suçunun faili olarak dünya kamuoyunda mahkum edilmiş durumdadır.

Doğu Türkistan Türkleri’nin uğradığı bu katliamı ve insanlık dışı uygulamaları göz önüne seren basının duyarlı, cesur yazarlarına, çizerlerine ayrı ayrı teşekkür borçluyuz.

Türkiye Cumhuriyeti Çin’de iyi ilişkiler ve dostluk adına en yüksek seviyede temsil edilmiştir. Ancak daha Cumhurbaşkanının Çin gezisinden birkaç gün sonra Çin’de Türk soylulara karşı girişilen bu katliam son derece çirkin ve manidardır. Sayın Cumhurbaşkanının Çin ziyareti sırasında Çin diplomasisi, Türkiye’nin Cumhurbaşkanına, Türk toplumunun mensubu olmaktan iftihar duyduğu İslam kültür değerlerinin koruyucusu olduğunu göstermek amacıyla, 1000 seneden daha eski olan bir Çin camini gezdirerek, İslam dinine olan sözde saygılarını ve Müslüman Çinlilere sözde bağlılıklarını göstermek istemişlerdir.

Ama gösterilen eğreti saygının ne kadar aldatmaca olduğunu, Müslüman Türklere, onların kız çocuklarına, namuslarına taarruz ve tasalluttan da geri durmayarak samimiyetsizliklerini göstermişlerdir.

Çin yöneticileri iyi bilmelidir ki, samimiyetsiz saygı gösterileri Çin’in uyguladığı insanlık dışı, asimilasyon uygulamalarının maskesi ve mazereti olamaz.
TÜM GÖÇMENLERİN VE DOĞU TÜRKİSTAN GÖÇMENLERİNİN DAVALARI DAVAMIZDIR!

Ayrıca Doğu Türkistan Türkleri’ne karşı şimdiye kadar gösterilen ilgisizlik ve anlayışsızlığın artık sona ermesi gerektiğini belirtmeliyiz.

Dayanılmaz Çin işkenceleri sebebiyle Doğu Türkistan’ı terk edip bin bir meşakkatle Türkiye’mize sığınmak isteyen Doğu Türkistanlı hemşehrilerimize karşı gösterilen anlayışsızlık akıl almaz.

Bütün bunlara rağmen hatanın neresinden dönülürse kardır gerçeği, Sayın Başbakanın Doğu Türkistan’ın anası ismini hakkıyla taşıyan Rabia hanımın Türkiye’ye gelebilme yolunu açmasını ve hiç olmazsa milletlerarası platformlarda, Çin katliamını vahşet olarak açıklamasını iyiye doğru gecikmiş bir adım da olsa alkışlıyoruz. Devamını diliyoruz.

Elbette Türkiye’nin Başbakanı, öz halkımıza Gürcü kardeşlerimize ve Gazzelilere gösterdiği ilgiden daha azını gösterme hakkına sahip değildir.
KATLİAMIN SORUMLUSU ÇİN’İN KANLI ASİMİLASYON POLİTİKASI

Doğu Türkistan’ı “Singiang” bölgesini Çinlileştirmek amacıyla Türklere Çin yöneticilerin uyguladığı insanlık dışı kötü muamele, aşağılama, yanında Mao’nun da önceki yönetimlerden devraldığı, Türkleri kendi vatanlarında azınlık durumuna düşürmek amacıyla uygulaya geldikleri zulüm politikaları vahşice sürdürülmekte…

Katil Mao’nun kültür devrimi sırasında söylediği hedeflerden birisi, şu tüyler ürpertici şeytani hedefti: Kızıl diktatör hempalarına verdiği direktifte, “Her Türk kızının damarlarında Çinli kanı dolaşmalıdır.” diyecek kadar gözü dönmüş iğrenç bir soykırımcı olduğunu gösteriyordu.

Yüz yılımızda pek çok soykırımcı tiran, diktatör geldi ve geçti. Her birinin de akibeti meydanda.

Çin yöneticileri iyi bilmelidir ki 21. yüzyılda bu insanlık dışı soykırımı uygulamasına ne insanlık izin verir ne de Kudretli Türkiye izin veremez. Vermeyecektir de…

HAYDİ MİLLETİ, İSLAM DÜNYASININI VE İNSANLIĞI UYUDUĞU GAFLET UYKUSUNDAN UYANDIRMAYA!..

Yıllarca önce gencecik vatandaşlar, yüreklerinin en samimi duyguları ile, “Kıbrıs, Kudüs, Türkistan!” derken ne kadar haklıydılar.

60’lı 70’li yıllarda Türkiye’nin sokakları, kanlı terör Türkiye’nin söz söyleme hak ve hürriyetini katledesiye kadar, şu mübarek ağıtla çınlardı:

"KAN! KAN! KAN! KIBRIS, KUDÜS, TÜRKİSTAN!.."

Onlarca seneyi aşan vizyona saygı duymamak mümkün mü?

Elbette kanayan yaranın, Türkiye’nin kanayan yarası, bölgenin yarası ve insanlığın yarası olduğu açıktır.

Ancak Türkiye’nin de, bölgenin de, İslam dünyasının da yaralarını sarmak için şehitlerin ahı, feryadı, duası, milleti uyuduğu uykudan uyandıracak ve layık olanları, bu uyanışta yüceltecektir.

Millet, sıkıntılarını anlayacak, uyanacak ve zafere ulaşacaktır.

TÜRKİYE, TÜRK DÜNYASI, İSLAM ALEMİ VE İNSANLIK UYANACAKTIR!
HAYDİ UYANDIRMAYA!..

Egemen MİLLETİN SESİ
Millet Partisi Genel Başkanı
Aykut Edibali

"KAN KAN KAN, Kıbrıs, Kudüs, TÜRKİSTAN" - Güncel Dosya

Dosya: ( Kan Kan Kan, Kıbrıs, Kudüs, TÜRKİSTAN! )

Saadet Partisi Çağlayan Mitingi

Saadet Partisi'nin Çağlayan'da düzenlediği Doğu Türkistan'a Destek Mitinginde konuşan Kurtulmuş, mitinge katılan İstanbullulara teşekkür etti. Kurtulmuş, "Herkesin yaz tatilinde olduğu bir günde, bu sıcakta Doğu Türkistanlı soydaşlarımızın yanında olduğunuz için hepinize teşekkür ediyorum. STK'lara ve özellikle de futbol kulüplerinin taraftar gruplarına da teşekkür diyorum" dedi.
Kurtulmuş, mitingteki konuşmasında şunları söyledi:

"Srebrenitsa'da yapılan katliamın yıl dönümündeyiz ve o katliamı da bu meydanda protesto ediyoruz, İsrail'in Gazze saldırısına hep beraber burada dur dedik. Irak'ta yaşanan katliamı telin ettik. Yine bugün burada mazlumun yanında olmak bize düştü, bu aziz millete düştü. Sağolun var olun...

Bu kadar olaylar olurken insan ister istemez soruyor, nerede dünyanın hürriyetten, özgürlükten, adaletten ve insan haklarından bahseden özgürlükçüleri. Sizin duyduğunuzu onlar duymuyorlar. Siz Doğu Türkistan'daki feryadı duydunuz ve buraya geldiniz, onlarsa yan gelip yatıyorlar. Srebrenitsa'yı duymayanlar bugün de susuyorlar. Nerede Avrupa Birliği, nerede kendisinden önceki Bush yönetimini eleştiren Sayın Obama? Ve ne yazık ki nerede bu İslam Ülkelerinin anlı şanlı başbakanları, devlet başkanları...

Nerede dünya medyası, nerede televizyonlar! Neden Uygur Kadınının 'Kocamı istiyorum, Oğlumu istiyorum' feryatlarını göstermiyorlar...

İnsanlık sadece şu saydığım soy kırımları mı görmedi. Nice katliamlarla karşı karşıya kaldık. Malesef dünyayı yöneten etkin ve güçlü liderler nerdeyse katliamları ikiye ayırdı. Benim işime yarayan katliamlar, benim işime yaramayan katliamlar...

Hitler, Yahudileri katlederken, bu millet Yahudiler'e kucak açtı. Çenenistan'da ki kardeşlerimiz katledilirken bu millet karşı çıktı. Ruanda'da 1 milyon insan katledilirken bu millet karşı çıktı. İsrail'in katliamına bu millet karşı çıktı. Ve yine Doğu Türkistan'da özellikle 1949'dan beri yapılan katliamda mazlumlara bu millet sahip çıktı.

Medya ve siyaset dünyası yarından itibaren Çağlayan meydanını görmezden gelemeyecek ve Doğu Türksitan'daki yaşanan drama engel olmak için elinden geleni yapmaya mecbur kalacaktır. Çünkü bu millet hassasiyetini bir kez daha ortaya koymuştur.

Değerli kardeşlerim, 10 günden bu yana Doğu Türkistan'da olan dini ve etnik bir çatışma değil, Etnik ve dini bir soy kırımdır, temizliktir. Oradaki kardeşlerimizi etnik kimlikten ve dinlerinden ötürü yok ediyorlar. Ne oldu bu Doğu Türkistan'da, onları özetlemek istiyorum:

Birincisi Nufus politikaları...

8 aylık hamile kadınları zorla kürtaj yaparak karınlarındaki çocukları aldılar.

Ekonomik olarak sömürüyorlar.

Eğitim bakımından sömürülüyor. Uygur Lisanını unutturmak için ellerinden geleni yapıyorlar.

İletişim imkanlarına sınırlama getirliyor. İnternet erişimi kesiliyor.

Uygur kızları zorla fuhuşa sürükleniyor.

1964'ten bu yana Doğu Türkistan'da ellinin üzerinde nükleer deneme yapılıyor. Adamlar 'Eğer bir hastalık olacaksa bunlar Uygurlarda olsun.' diyerek nükleer denemeleri Doğu Türkistan halkı üzerinde yapıyorlar.

11 Eylülden sonra başlayan Müslüman avı Çin'de de başlamış ve uygulanmıştır. Resmi rakamlara göre 2006'dan buyana 6 Bin uygur halkı idam edilmiştir

Dini baskılar artmış, Cuma namazları kılmayı yasaklamışlardır. Doğu Türkistan'da özellikle Kaşkar'da tarih yok edilmektedir.

Listeyi uzatmak mümkün..

Nerede insan haklarından söz edenler. Doğu Türkistan'da yıllardır insan hakları çiğneniyor? Nerede bunlar, kulaklarını tıkamış 'bana ne!' diyorlar!

Şimdi insan hakları örgütleri diyor ki 'bunlar Asya'da olağandır.' Fakat Çağlayan'daki binler de diyor ki 'hayır bunlar olağan değildir!' Bu aziz millet bunların böyle gitmesine asla müsade etmeyecektir.

Biz siyaseti laf olsun diye yapmıyoruz. Bizim amacımız bağcıyı dövmek değil üzüm yemektir. Bizim amacımız güçlü bir Türkiye'yi ortaya çıkarmaktır. Evet bir siyasi parti lideri olarak konuşuyorum. Başta Sayın Başbakan olmak üzere bütün yetkilileri uyarıyor ve tekliflerimi sıralıyorum. Bu teklifleri sizler adınıza her gün takip edeceğime sizlerin önünde söz veriyorum!

11 maddelik bir eylem planını Türkiye Hükümeti'ne teklif ediyorum:

1) Türkiye, büyükelçimizi Çin'in zulmü sona erene kadar geri çağırmalıdır.

2) Meclisteki Çin Dostluk Grubundan istifa eden milletvekilleri niçin ayrıldıklarını ifade etmeli ve bu dostluk grubunda kalan arkadaşlarımız da istifa etmelidirler.

3) Türkiye Büyük Millet Meclisi acil toplantıya çağrılarak Çin'e karşı alınacak tedbirler gizli bir oturumda konuşulmalı müzakere edilmelidir.

4) Çin'in bu olaylara karışanları idam edeceği açıklamasına karşın dışişleri bakanlığımız 'kınıyoruz' gibi sözleri yerine bütün dünya kamuoyunu harekete geçirmeli ve idamları önleyecek çabayı ortaya koymalıdır.

5) Uluslararası bağımsız gözlemci heyeti kurularak orada olan olaylar soruşturulmalıdır.

6) BM nerede diye sormuyorum. Çünkü BM, ABD dışİşlerinin bir masası haline gelmiştir. Birleşmiş Milletler'in yeniden yapılandırılması için Türkiye ve bu olayları da dünyanın önüne koyarak diplomatik atak başlatmalıdır.

7) Kazakistan, Türkmenistan gibi ülkelerin üzerinde ağırlığı olan Türkiye bu ülkeleri harekete geçirmeli ve Doğu Türkistan'ın birşeyler yapmasını sağlamalıdır.

8) İslam Konferansı Örgütü harekete geçirilmelidir.

9) Almanya, İngiltere, İspanya ve İtalya gibi ülkeler insan haklarından bahsediyorlar. Onlar üzerinde bir çalışma yapılmalı ve AB'nin harekete geçirilmesi sağlanmalıdır.

10) Kızılay, Cansuyu ve İHH gibi yardım kuruluşlarının bölgeye giderek çalışmalar yapılması gerekmektedir.

11) Yüz milyonlarca Doğu Türkistanlı kardeşlerimiz otuzun üzerinde ülkede mülteci durumundadır. Türkiye, Doğu Türksitanlı bu kardeşlerimize bülteci sıfatının verilmesi için bir çalışma yapmalıdır. Tabi öncelikle Türkiye'nin bu girişimi yapması gerekmektedir.

Hepinizi söz vermeye davet ediyorum:

Hayatımızın sonuna kadar, Yeniden Büyük Türkiyenin kurulması için bütün gücümüzle çalışacağımıza, Hayatımızın sonuna kadar yer yüzünün neresinde mazlumlar, hakkı yenilmişler varsa, zulme uğramışlar varsa onların yanında duracağımıza, yeni, adil, özgür ve müreffer bir dünyanın kurulması için can pahasına çalışacağımıza söz veriyoruz.

Zafer inananlarındır ve Zafer yakındır

Yaşasın Bağımsız Doğu Türkistan, yaşasın Müslüman Doğu Türkistan...

Allah hepinizden razı olsun, hepinize hayırlı akşamlar diliyorum, Şehitlerimize Allah'tan rahmet diliyorum Geleceğiniz aydınlık olsun..."

Saadet Partisi
İlgili Bağlantı: Saadet Partisi

"KAN KAN KAN, Kıbrıs, Kudüs, TÜRKİSTAN" - Güncel Dosya

Dosya: ( Kan Kan Kan, Kıbrıs, Kudüs, TÜRKİSTAN! )

STK’lar Çin zulmünü protesto etti

Taksim’deki Galatasaray lisesi önünde bir araya gelen sivil toplum kuruluşları Doğu Türkistan'da yüzlerce Müslüman Uygur Türk’ünü katleden, binlercesini de yaralayan Çin’i protesto etti.

İstiklal Caddesi’nden Taksim Meydanı’na yürüyen sivil toplum kuruluşları ile duyarlı vatandaşlar burada Çin bayrağını yaktı.

STK’lar saldırıların bir an önce sonlandırılmasını, Çin yönetiminin bölgedeki insanlık dışı uygulamalarına ve işgaline son vermesini istedi.

İHH İnsani Yardım Vakfı, Mazlum-Der, AKV, Özgür-Der, İnsan ve Medeniyet Hareketi, Medeniyet Derneği, AKDAV, Akabe Vakfı, Anadolu Gençlik Derneği ile Doğu Türkistan Maarif ve Dayanışma Derneği, Doğu Türkistan Vakfı, Doğu Türkistan Gençler Derneği, Doğu Türkistan Göçmenler Derneği ve Doğu Türkistan Dayanışma Vakfı’nın katıldığı eylemde yapılan ortak basın açıklamasında Çin’in insanlık dışı uygulamalarının sona erdirilmesi için uluslar arası camiaya çağrıda bulunuldu.

Açıklamada, “Çin Yönetimi baskıcı politikalarından ve insan haklarına aykırı uygulamalarından ACİLEN vazgeçmeli, Müslüman Uygurların Doğu Türkistan’da ve Çin’in tüm bölgelerinde yaşam haklarına, din ve vicdan hürriyetlerine, mülkiyet haklarına tecavüzden vazgeçmelidir.
Birleşmiş Milletler, Türkiye Cumhurbaşkanı, Başbakanı ve Dışişleri Bakanlığı başta olmak üzere ilgili tüm birimleri, Çin Yönetimine uluslararası kamu vicdanını yaralayan gayri insani politikalarını sonlandırıncaya kadar diplomatik, ekonomik ve siyasal ambargo uygulanması konularında gereğini yapmaya davet ederken, konunun takipçisi olacağımızı belirtiriz” denildi.

Çin yönetimi bölgeyi dünyaya kapattı. Telefon ve internet bağlantısı kesilmiş durumda. Uygur erkeklerin Çin polisleri tarafından toplandığı yönünde haberler geliyor. Resmi olmayan rakamlara göre ölü sayısının 500’ü aştığı ifade ediliyor. Binlerce insan hukuksuz bir şekilde cezaevlerine atılmış durumda.

Pakistan, Hindistan ve Orta Asya'yı Çin'e bağlayan, petrol ve doğal gaz yataklarıyla zengin Sincan Uygur Özerk Bölgesi'nde resmi rakamlara göre nüfusu 10 milyon 960 bin Uygur, Moğol ve Hui milliyetlerine mensup vatandaşlar yaşıyor. Çin, Sincan'daki halka terör gerekçesiyle ağır baskı uyguluyor. 1930'larda patlak veren isyanlar 1933'de Kaşgar'da "Doğu Türkistan İslam Cumhuriyeti"nin ilanıyla sonuçlanmıştı. Kısa süreli "Doğu Türkistan İslâm Cumhuriyeti"nin ardından Çinli general Şıng Şısay "Doğu Türkistan"ın kontrolünü ele geçirdi. 1944-1949 arasında Sincan'ın kuzeyinde bugünkü Kazak Özerk Bölgesi'nde Sovyetler Birliği'nin desteğiyle ikinci "Doğu Türkistan İslam Cumhuriyeti" kuruldu. "Doğu Türkistan İslam Cumhuriyeti" 1949'da Çin Halk Kurtuluş Ordusu'nun Sincan'a girmesiyle birlikte sona erdi. İşgalinden 6 yıl sonra 1 Ekim 1955'te Sincan eyalet statüsünden çıkarılarak, Çin tarafından, özerk bölge olarak ilan edildi.

Doğu Türkistan’daki Müslümanlar, bugün Çin yönetiminin her türlü insanlık dışı uygulamasına maruz kalıyorlar.
İHH İnsanı Yardım Vakfı

"KAN KAN KAN, Kıbrıs, Kudüs, TÜRKİSTAN" - Güncel Dosya

Dosya: ( Kan Kan Kan, Kıbrıs, Kudüs, TÜRKİSTAN! )

Çeşitli Örgütlerin farklı illerdeki protestolarında okunan basın bildirileri:



Bismillahirrahmanirrahim,

Değerli Kardeşlerimiz;

Zulüm aşağılık yüzünü bir Bosna'da gösteriyor, bir Irak'ta, bir Çeçenistan'da, bir Filistin'de bir Doğu Türkistan'da. Bizler de zulüm karşısında susmamak, hiç değilse zalimin yüzüne hakkı haykırabilmek için meydanlarda idik, zulüm sürdükçe de meydanlarda olacağız.

Bugün burada Kapitalistleşen, Komünist Çin'in Doğu Türkistan halkına uyguladığı vahşi katliamı protesto etmek için toplanmış bulunuyoruz. Kurulduğu günden beri Doğu Türkistan halkına yapmadığını bırakmayan Çin Halk Cumhuriyeti, son günlerde uyguladığı katliam ve baskılarla dünya gündemine oturmuştur.

30 milyon Müslüman'ın yaşadığı Doğu Türkistan, 1876'dan beri Çin'in işgali altındadır. Doğu Türkistan olarak bilinen bölgenin adı, işgal sonrasında Çince " yeni fethedilmiş " manasına gelen " Sincan " olarak değiştirilmiştir. Bazı basın yayın kuruluşlarında olayın " Sincan bölgesinde etnik çatışma " şeklinde duyurulması basının nasıl bir duyarsızlık içinde olduğunu göstermektedir.

Kapitalizmin son zamanlardaki en azılı canavarı olan Çin, kendi halkını köleleştirirken, Doğu Türkistan halkını da kendi belirlediği fabrikalarda zorunlu olarak insanlık dışı şartlarda çalıştırmaktadır. Doğu Türkistan, zengin enerji kaynakları ile Çin ekonomisinin bel kemiğini oluşturuyor. Ekonomisinin çökeceği endişesi taşıyan Çin dünyayı ürküten nüfus, silah ve ekonomik gücünü Doğu Türkistan üzerinde acımasızca kullanıyor. Bir yandan, bölgenin zengin kaynaklarını sömürürken, diğer yandan bu zengin toprakların Müslüman Uygur halkını esaret altında fakirleştirip, yoksulluğa mahkûm ederek ucuz işçi kaynağı olarak kullanıyor. Fakirleştirdiği Uygurların kadınlarını, kızlarını Çin kapitalizminin canavarları olan fabrikalarda karın tokluğuna çalıştırırken, bir yandan da alçakça tecavüzlerin muhatabı kılıyor, genelevlerine sermaye yapıyor.

İşgalden bu güne Uygurların Hacca gitmeleri, cemaatle namaz kılmaları ve oruç tutmaları engellenmektedir. Memur ve işçilerin camilerde ibadet etmeleri, 18 yaşından küçüklerin dini eğitim almaları ve ibadet etmeleri yasaklanmıştır. Evlerinde bulunan dini kitaplara el konulmuş ve bulunduranlar cezalandırılmıştır. Göstermelik olarak açık tutulan Camilere sadece yaşlıların girmesine izin verilmektedir.

Doğum yasağı getirilerek birçok kadın kürtaja zorlanmaktadır. Böylece Uygur nüfusunun azalması ve neslin yok edilmesi istenmektedir. Doğu Türkistanlı Müslümanlar, Çin hapishanelerinde yıllardır işkenceler görmektedir. Bugüne kadar aralıksız devam eden işkence, katliam ve idamlarda öldürülen Uygurların sayısının şu anki Uygur nüfusunun yarısına eş olduğu söylenmektedir. Uygur bölgesinde nükleer denemeler yapılmakta, bunun sonucu olarak da kanserden ölümler yaygınlaşmaktadır. Allah'ın ayetlerinden olan anadilleri yok edilmeye çalışılmakta, kendi dilleri ile eğitim almaları engellenmektedir.

Geçtiğimiz Pazar günü, Çin'in Güney eyaletlerinden birindeki bir oyuncak fabrikasında saldırılar başlamıştır. Sadece bu fabrikada 200 Uygurlunun öldürüldüğü ifade edildi. Olay, Doğu Türkistan'da gösterilerle kınandı ancak Çin polisi göstericilere acımasız tepki gösterdi. Çok sayıda insan kurşunlarla can verdi. Urumçi'de yıllardır dayatılan nüfus politikalarıyla artık çoğunluk olan Han Çinlileri, Uygurları, evlerini basarak, kafalarına kurşun sıkarak, sopalarla vurarak katlediyorlar. Çin polisi ve askeri, üniformalarını çıkartarak katliama destek oluyor ve teşvik ediyorlar. Sağ kalanlardan bir kısmı da, zulme itiraz ettikleri için idam edilmek isteniyor. Bu olaylarda 3000'e yakın Doğu Türkistanlı'nın katledildiği 5000'den fazlasının tutuklandığı bildiriliyor.

Kısa bir süre Çin'de şaşalı törenlerle karşılanan Cumhurbaşkanı Abdullah Gül ile Başbakan Tayyip Erdoğan tepkilerini sadece sözle dile getirirlerken, Abdullah Gül'ün ziyaretinin hemen ardından bu katliamın başlaması Olmert-Erdoğan görüşmesinin ardından yaşanan Gazze katliamını anımsatıyor. Zalimlerle menfaate dayalı ilişkiler kurarken, onların azgınlıklarını söylem yapmak en basit ifade ile tutarsızlıktır. Daha gerçekçi tepkiler verilmeli, diplomatik ve ekonomik ilişkiler iptal edilmelidir. Dünyayı çöplüğe çeviren Çin mallarının ithalatının durdurulması onlara büyük bir ceza olacaktır.

Doğu Türkistan'daki insanların hayatı üzerinde Rusya, ABD ve Çin yönetimlerinin kapitalist ve emperyalistçe hesaplar yapmasına sessiz kalamayız. Filistin'de, Irak'ta, Çeçenya'da, Afganistan ve Pakistan'da ve dünyanın diğer bölgelerinde devam eden işgallere ve katliamlara duyarsız olamayız. Onların acısı bizim acımızdır, dertleri derdimizdir.

İnanıyoruz ki, Yüce Allah, zalimlerin zulmünden haberdardır. Allah'ın hesabı çetin olacaktır.

Ve inanıyoruz ki, zalimlerin sonu mazlumların elleri ile olacaktır.
ÇORUM ÖZGÜR-DER, İLKE DER

"KAN KAN KAN, Kıbrıs, Kudüs, TÜRKİSTAN" - Güncel Dosya

Pazartesi, Temmuz 13, 2009

Dosya: ( Kan Kan Kan, Kıbrıs, Kudüs, TÜRKİSTAN! )

TÜRKİYE DAHA AKTİF ROL ALMALI
Büyük Birlik Partisi Genel Sekreteri Mustafa DESTİCİ Doğu Türkistan’da Uygur Türklerine karşı Çin’in giriştiği zulüm hakkında bir basın açıklaması yayınladı:

“Çin Hükümeti yaklaşık olarak 60 yıldır Doğu Türkistan’da yaşayan soydaşlarımıza her türlü zulmü uygulamaktadır. Her ne hikmetse bu zulüm özellikle her devlet büyüğümüzün Doğu Türkistan’ı ziyareti akabinde yoğunlaşmıştır. Son olarak da Cumhurbaşkanımızın bölgeyi ziyaretinden üç gün sonra böyle bir vahşetin yaşanması manidardır.

Yapılan zulüm, işkence ve soykırım her türlü iletişim araçlarıyla engellenmesine rağmen dünyanın gözü önünde cereyan etmektedir. Her zaman olduğu gibi uluslararası kuruluşlar Müslüman Türk coğrafyasında gerçekleşen bu katliamı seyretmektedir. Hükümetimizde bu katliamı durdurmak için daha aktif rol almalı ve ivedilikle dünyaya bu zulmün duyurulması ve de durdurulması için çaba göstermelidir. Bu bağlamda;
1- Çin Büyükelçisi olaylar sona erene kadar ülkesine geri gönderilmelidir.
2- Çin ile olan ekonomik ilişkiler askıya alınmalıdır. Çin malları boykot edilmelidir.
3- Başta BM olmak üzere uluslararası örgütler bu konuyu görüşmek üzere acil toplantıya çağrılmalıdır.
4- Doğu Türkistan Vakfı ile Doğu Türkistan Göçmen derneklerinin Türkiye’deki faaliyetlerini kısıtlayıcı ve yasaklayıcı 23.12.1998 tarih ve 1998/36 sayılı “Gizli” Mesut Yılmaz imzalı Başbakanlık genelgesi derhal yürürlükten kaldırılmalıdır.
5- Hepsinden önemlisi Büyük Türk Milleti bu olaya sessiz kalmamalı ve tüm gücüyle bu olayı protesto etmelidir.

Kamuoyuna duyurulur.

Mustafa DESTİCİ
BBP Genel Sekreteri
İlgili Bağlantı:BBP

Mücadele Birliği Sahipata Camii'nde Kuruldu

Pazar, Temmuz 05, 2009



Ne zaman Konya’ya gitsem, Sahip Ata camiine uğrar, en az bir vakit namaz kılarım. Sahip Ata camii, tarihi mekan oluşunun yanında, babam Hadimü’l Kur’an Ziya Yürekli Hoca’nın Konya’da görev yaptığı camilerimizden, dahası Mücadele Birliği’nin kurulduğu cami oluşu bakımından önemlidir benim için. Birkaç kez Sahip Ata Camii kapısında telefonla babamı arayıp ziyaretimi haber vermiştim ve o da çok mutlu olmuştu. Onun hayatında gerçekten Sahip Ata camiinin çok özel bir yeri vardı.

Hadimü’l Kur’an Ziya Yürekli Hoca, 1964 yılında Konya Yüksek İslam Enstitüsü’ne kayıt yaptırınca, ilmi, şahsiyeti ve hizmet aşkıyla kısa sürede okul çevresince ve Konyalılarca fark edilir. Sahip Ata camii, birden hareketlenir, kültür merkezi haline gelir. Ziya Hoca, yıllarını verip öğrendiği İslam’ı yaşamakta ve halka öğretmektedir; İslam’ı yaşamadaki samimiyetini, milli hassasiyetini, engin bilgi birikimini, genç ve canlı düşüncelerini, heyecanını yansıtan vaazlarıyla ve sohbetleriyle toplumu aydınlatmaktadır. Yüksek İslam Enstitüsü’nün öğretim görevlileri ve öğrencilerinin yanı sıra, cami cemaatini oluşturan Konyalı memur, işçi, esnaf ve gençlerden oluşan büyük bir çevre kurar. Sahip Ata camii ve cemaati, Milli Mücadele’nin çekirdek kadrosunun da oluştuğu tarihi bir yerdir artık..

1994 yılında, Haksöz dergisine verdiği röportajda Necmettin Erişen, Mücadele Birliği’nin kurucularını “başlangıç itibariyle İslam'a gönül vermiş arkadaşlar tarafından kurulmuştur. Bu arkadaşlar hem ibadi, hem fikri, hem siyasi olarak İslam'a yaşamaya azmetmiş arkadaşlardı. İslam'ı anlamak ve anlatmakla kendilerini görevli sayıyorlardı.” diyerek genel ifadelerle anlatır. (Haksöz Dergisi - Sayı: 40 - Temmuz 94) Ziya Hoca, bu röportajı okumuş, değerlendirmesini yapmıştır. Bu başka bir yazının konusudur. Burada şunu söylemek isterim: Sahip Ata camii, Mücadele Birliği’nin kuruluşuna sahne olurken, tarihin de rahmidir artık..

Burada, Ziya Yürekli Hoca'nın Sahip Ata Camii anılarını hiç anlatmadığını, bu yazıda anlatacağım bilgileri Necmeddin Erişen'den dinlediğimi ve daha sonra babama anlatıp doğrulattığımı belirtmek isterim. Rahmetli Ziya Yürekli Hoca, hizmetleri anlatmayı sevmezdi. O karşılığını Allah'tan bekliyordu çünkü. Bir yıl önce yapılan hizmetleri bile anlatmazdı.. hizmetler konusundaki ketumiyeti, tamamen ihlasından, şahsi bir pay çıkarıp arkadaşlarına vefasızlık yapmış olma endişesinden kaynaklanırdı. Onun için sanki geçmiş zaman, dün yoktu. Dün sonuçlarıyla bugünün içindeydi zaten. O hep ölüm ötesini de kapsayacak şekilde geleceği düşünür, dünya hayatı planında geleceği planlardı. Hayatını, millete hizmete adamıştı ve hizmetleri ibadet zihniyeti ve ciddiyetiyle yapardı.

Sahip Ata camiinde Ziya Hoca’nın yaptığı, kitaplara çekilmiş bilgileri cemaate aktarmak yerine, milletimizi ülkenin vaziyet ve istikametinden haberdar edip inanç gücünü kurtuluş yolu olarak göstermek, halkın mukadderatına Milli Mücadele’de yaptığı gibi yeniden el koymasını, Türkiye’nin görkemli geçmişiyle karanlık geleceği arasında kurtarıcı iradesini göstermesini istemektir.

Ziya Yürekli Hoca, milletimize kurtuluş yolu olarak Hz.Peygamber’in mücadelesini örnek almayı önermektedir. Hz.Peygamber (s.a.v.) babasız dünyaya gelmiş, 8 yaşında annesini kaybetmiş, öksüz ve yetim kalıp dedesinin, amcasının yanında büyümüş bir gençken.. Kimsesiz, yalnız ve güçsüz olduğu halde.. Bir toplumun dinini değiştirmiş, kültürünü dönüştürmüş, tarihte hiç başaramadığı birlik ve beraberliğini sağlamış ve devlet kurmuştu. İnsanlık tarihinin en büyük inkılabını gerçekleştirmiş ve İslam devletini kurmuştu. İşte arkadaşlarıyla bu çapta ve ciddiyette bir çalışma yapmaya karar vermişlerdi. Bu hareketin adı, Milli Mücadele’ydi.

Kalkış noktaları şudur: Sevgili peygamberimiz Hz. Muhammed (s.a.v.) cahiliyenin ve küfrün göbeğinde, çok daha azgın olan bir toplumda, nasıl çalışmışsa, nasıl başarıya ulaşmışsa, günümüz Müslümanları da başarılı olup, çağdaş cahiliyeyi yenebilir.. Yapılması gereken, Hz.Peygamber’in başarısını tekrarlamak.

Önce beş altı arkadaş, uzun süre Kur'an-ı Kerim'in üzerinde çalışır. Ayetleri konularına göre tasnif eder. Hareket kabiliyetlerini geliştirecek bütün ayetleri hepsi ezberler. Önemli hadisleri derler, bu küçük ekip. Çok önemli bir şey yaparlar, Kur’an-ı Kerim çalışmasının yanı sıra siyer çalışmasını da yürütürler. Kur’an’ın inzalini (indirilişini) araştırıp incelerler. Sureleri, ayetleri siyere yerleştirirler. Böylece Kur’an’ı ve yaşanışını mercek altına alırlar. Hz.Peygamber’in mücadelesini, yıl yıl, ay ay, neredeyse gün gün tespit ederler. Necmettin Erişen, o küçük ekibi ve çalışmalarını “Konya'da birbirine çok yakın 4-5 arkadaş böyle bir çalışma içinde olduk. Sonunda o döneme göre yoğun bir bilgi birikimine sahip olduk. Etrafa etki edecek canlı bir bakışa ve hayatın içinde bir imana sahiptik.” diyerek anlatır, sözkonusu röportajında. Böylece ilk nesil Müslümanların, Hz.Peygamber’in ashabının imanlarını, ahlaklarını, düşünüş ve yaşayış biçimlerini, mücadelelerini belirleyip samimi bir şekilde aynısını gerçekleştirmeye çalışırlar..

Ziya Yürekli ve Necmeddin Erişen Adanalıdır.. Mevlut Baltacı, Mevlüt İslamoğlu ve İrfan Küçükköy, Kemal Yaman da Konyalıdır.. Dolayısıyla hareketin omurgasını, bu iki şehrin, Adana ve Konya’nın gençleri oluşturmaktadır..

Ziya Yürekli Hoca’nın da aralarında olduğu beş altı kişinin öncülüğünde Sahip Ata camiinde yapılan bu çalışmalar, Konya Yüksek İslam Enstitüsü Talebe Cemiyeti adına "Yeni Ümit" dergisini çıkarılarak topluma aktarılır. "Yeni Ümit" çevresinde yetişen gençlerin birçoğu daha sonra ülkenin fikir ve kültür hayatında önemli roller alacaklardır. "Yeni Ümit" dergisi, İslam'ı anlatmada topluma açılış kapısı olmuştur onlar için.

Sohbetlerde, karanlık iç ve dış şer odaklarına bayrak açılır. Türkiye’nin ekonomik sömürülüşünü anlatılır. Masonların loca faaliyetleri anlatılır. Komünist hareketler anlatılır. İslam'ı yozlaştırma amacını güden birçok kulüpler deşifre edilir. Gizli ve açık faaliyet gösteren gayri milli teşkilatlara ve İslam'a düşman devletlerin ajanlarının Türkiye'degösterdiği faaliyetlere dikkat çekilir. Türkiye'de Müslüman halkı İslam'dan uzaklaştırmak için oynanan oyunlar anlatılır.. Bütün bunları engelleyebilecek ve onlardan çok daha güçlü olabilecek bir faaliyetin yapılmasının gerekliliği anlatılır. Ziya Hoca ve arkadaşları, Allah'a dayananların daha güçlü olacağı inancıyla hareket etmektedirler bu aşamada.

Bu üniversite gençlerini harekete geçiren fikir çok açıktır: Ekonomik, ideolojik, sosyolojik ve siyasi bütün buhranlar İslam'dan uzak kalmanın sonuçlarıdır ve milletimizi çepeçevre kuşatmıştır. İslam'da ruhban sınıfı olmadığından herkesin İslam'ı anlaması ve anlatması gerekmektedir. Millet, ilimle bir bütün olarak aydınlanacak, problemlerini İslamla çözecektir.

Hareket hemen duyulur, ülke çapında heyecan yaratır, İstanbul’dan ve Türkiye'nin değişik illerinden ilişkiye geçenler olur. Her geçen gün ilişkiler gelişir. Aykut Edibali ve Yavuz Arslan Argun da Afyon’da bu tür çalışmalar yapmaktadırlar. Onlarla da Mevlut Baltacı, İrfan Küçükköy aracılığıyla tanışırlar..

Milli Mücadele, başlangıçta ilahiyatçıların hareketidir. Konya Yüksek İslam Enstitüsü öğrencilerinin öncülüğünde başlar. Aynı zamanda Milli Mücadele, bütün bir İslam dünyasının heyecanının odak noktasıdır. Şam'da, Bağdat'ta, Kahire'de okumuş gençler ve öğretim görevlileri harekete destek verir. Mısır'da okuyan Abdülkadir Şener, Şam'da Mustafa Sıbai'nin talebesi olarak okuyan Mustafa Kapçı, Bağdat'ta okuyan hocalardan Hüseyin Küçükkılınç, Ali Ara, Şevket Meraki de çalışmalara katılır. Çağdaş evrensel İslam düşüncesi harmanlanır, gözden geçirilir, işlenir bu arada..

Bu ilişkiler, düşünceyi netleştirir, bir kurtuluş programı haline getirir. Oluşan birikimi bir dernekle kurumsallaştırma fikri gündeme gelir. Türkiye'deki, İslam dünyasındaki ve dünyadaki bu tür teşkilatlanmaların nasıl olduğunu, başarıya ulaşmış veya ulaşmamış çalışmaları gözden geçirirler. Sonuçta çalışmada bir adım olsun diye resmi bir kuruluş olarak Mücadele Birliği 1967'de kurulur. Genel merkezini de Konya'da açarlar. Genel başkan olarak, Necmeddin Erişen seçilir..

Necmeddin Erişen, bütün bu çalışmalar sırasında, oldukça samimi davranmış, büyük fedakarlık göstermiş ve heyecan, azim ve gayretleriyle arkadaşlarının hayranlığını kazanmıştır. Konya’nın kenar mahallelerinden Keçeciler mahallesinin camiinde görev yapmaktadır. O karlı kış günlerinde, bisikletle, okulla cami arasında mekik dokurken, Sahip Ata’daki çalışmalara da vakit ayırmaktadır çünkü..

Ziya Yürekli hoca, büyük bir sevinç duyduğu Mücadele Birliği’nin kuruluşunda, genel başkan seçilen Necmeddin Erişen’e, becayiş yaparak, imam hatip olarak görev yaptığı Sahib Ata camiine geçmesini, kendisinin de Keçeciler Camii’nde görev yapabileceğini söyleyerek bir hizmet kahramanlığı gösterir. Artık Necmeddin Erişen, Sahip Ata camii imam hatibi olur. Bu kez de 2 yıl boyunca, Ziya Yürekli Keçeciler camii, Yüksek İslam ve Sahip Ata arasında karlı kış aylarında bisikletle çırpınmaya başlar..

Necmettin Erişen, Mücadele Berliği’nin kuruluşunu anlatırken Sahip Ata camiinden “Bir çok subay, hakim, savcı, bürokrat, polis Konya Sahip Ata Camii'nde verdiğim hutbeleri dinlemeye geliyorlardı. İstihbarat için mi geliyorlardı, izlemek için mi, öğrenmek için mi geliyorlardı? Ama geliyorlardı ve ben de orada ideolojiyi hangi anlamda kullandığımı ve İslam'ı bütün boyutlarıyla anlatıyordum.” diye söz eder sözkonusu röportajında.

Sahip Ata camii, tarihin rahmi olur, Mücadele Birliği’ni önce fikir, sonra eylem planında yapılandırır.

Ziya Yürekli hoca, şehir merkezinde, güzel bir camii olan Sahip Ata’da Mücadele Birliği’nin doğuşuna ve gelişmesine büyük katkıda bulunur. Necmeddin Erişen; Ziya Yürekli’nin yaptığı bu büyük fedakarlığı, Sahip Ata’yı kendisine gönüllü devretmesini Üsküdar’daki bir sohbetimizde minnetle bana anlatmış, kadirşinaslığını ve vefasını göstermiştir.

Aykut Edibali “Mücadele Birliği bir kültür hareketi, bir mektep olarak vereceğini fazlasıyla verdi. Renkleriyle, çeşitleriyle çok farklı yerlerde olan insanlarıyla bunu başardı. 20 tane adam Türkiye’yi salladı.” diyor. Ziya Hoca da Türkiye’yi sallayan o 20 kişiden biriydi.

Ziya Yürekli, hayatı boyunca, Necmeddin Erişen’i sevgiyle, özlemle ve dualarla anmıştır; İstanbul’da yaşayan Necmeddin Erişen’in Adana’daki yakınlarıyla ilişkilerini son nefesine kadar büyük bir muhabbetle sürdürerek vefasını göstermiştir. Necmeddin Erişen de son yolculuğunda onu yalnız bırakmayarak, taziyeye gelerek göstermiştir. Aykut Edibali bey, o acı günümüzde, telefonla arayarak taziyede bulunmuş, annemin, benim ve kardeşlerimin acısını paylaşmıştır.

Burada Mustafa Kapçı Bey'in vefasını da hayranlıkla anmak zornudayım. Adana eski İl Müftüsü Mustafa Kapçı ve öğretmen Hadimü’l Kuran Ziya Yürekli Hoca dünya ve ahireti kuşatan dev İslam kardeşliğin, dava adamı olmanın güzel örneğini verdiler. Adana'yı mücadelenin ve hizmetin markası haline getirdiler.

Mustafa Kapçı Hoca, Ziya Hoca'ya yapılacak son görevlerin eksik yapılması için büyük hassasiyet gösterdi, cenaze namazını de bizzat kendisi kıldırdı. Mustafa Kapçı Hoca ve Millet Partisi Adana İl Yönetimi, Ziya Hoca’ya büyük bir vefa gösterdi, onu ebedi istiratgahına büyük bir acı, muhabbet ve dualarla yerleştirdiler. Günlerce evinde Kur’an-ı Kerim okuyan, sayısız hatim indiren, her ölüm yıldönümünde anma gecesi düzenleyen gençler, Ziya Hoca’ya yanılmadığını, hizmetlerinin boşa gitmediğini göstermektedir.

Biz, Ziya Hoca’nın çocukları, Milli Mücadele'nin öncüleri Necmeddin Erişen Beyi de, Aykut Edibali Beyi de, Mustafa Kapçı Hoca'yı da bir aile büyüğümüz olarak görürüz.. Her üçünü de ayırt etmeden sever, saygı gösteririz. Milli Mücadele’ye önderlik edişlerinden dolayı, hizmetleri nedeniyle her üçünü de hep minnet duygusuyla anarız.

MUSTAFA YÜREKLİ

http://hadimulkuran.blogcu.com/mucadele-birligi-sahip-ata-camii-nde-kuruldu_47035861.html

Gelenekten Geleceğe “Yeniden Milli Mücadele” - 1

Salı, Haziran 09, 2009

BİR AKSİYON, BİR KADRO, BİR DEVLET
Gelenekten Geleceğe “Yeniden Milli Mücadele”


1960 Darbesi Sonrası Yeni Türkiye Portesi

Türkiye’de çok partili hayata dair anlatımlar; darbelerin, darağaçlarının, asker postallarının, “yine de şahlanıyor aman” sözlerinin, değişen anayasaların gölgesinde yapılmış ve son zamanlarda adından sıkça bahsedilen “birinci cumhuriyet-ikinci cumhuriyet” sınıflandırması ya da bir başka deyişle “Cumhurun halka barışması” ilkesinin temeli Demokrat Parti hükümeti (DP)ve “Merkez-Çevre” ilişkisine bağlanmıştır.

Cumhuriyet Halk Partisi (CHP) kadrolarının tek parti hükümetleri boyunca hem siyasi hem bürokratik kadroları temsil etmesi, devlet görevlilerinin halka yönelik baskısı ve parti tabanının bürokrat, orta sınıf kentli ve toprak ağalarına dayanmasından oluşan merkez-çevre arasındaki iletişim kopukluğu; halkın devlete küsmesine neden olmuştur. Türkçe ezan okunması, kuran öğretiminin yasaklanması, Ankara’nın eski kent merkezi olan Ulus’a şalvarlı vatandaşların sokulmak istenmemesi; şehirlerde halkın, dolayısıyla da dinin ve kültürün görünürlüğünü azaltmıştır. Çevrenin yani halkın merkeze yani bürokrasi ve siyasete küskünlüğünün nedeni ise CHP iktidarları boyunca uygulanmak istenen “Köylü köyünde kalsın” kampanyalarının yanı sıra inanç özgürlüğüne yönelik kısıtlamalardır. Çeşitli dönemlerde yaşanan gerilimlerin ardından 1945 yılında CHP köylüleri sistemin içine alamadığını fark etmiş ve dünyada yavaş yavaş etkisini hissettiren gıda krizinin meydana geldiği sıralarda toprak reformu tartışmalarını başlatmıştır. Beş yüz dönümün üstündeki arazilerin parçalanarak küçük köylülere dağıtılmak istenmesi toprak ağalarıyla CHP yöneticilerinin arasını bozmuş, başka bir deyişle merkez kendi içindeki ilk kırılmasını yaşamıştır.

"Devlet Ayağınıza Geldi"

II. Dünya Savaşını demokratik ülkelerin kazanmasının ardından doğu ve batı arasında bloklara ayrılmış yenidünya ilişkilerinde İsmet İnönü’nün batıya yönelmesinin de etkisiyle Türkiye’deki demokratikleşme süreci hızlanmıştır. Sonrasında NATO (Kuzey Atlantik Anlaşması Örgütü) ve buna benzer topluluklara girmek için demokratik bir ülke olmanın gerekliliğine karar verilmiş ve 1945 yılında ikici bir partinin kurulmasına, yönetime aday olmasına izin verilmesiyle Türkiye’nin kaderi değişmiştir. Feroz Ahmad’ a göre çok partili hayata geçişin ardından CHP din politikalarını yeniden gözden geçirmeye başlamıştır; çünkü halka şu ya da bu şekilde yararı dokunan reformların birçoğu halkı siyasete ilgisiz hatta düşman haline getirmiştir. Siyasal popülaritenin artma umudu ve seçmeni etkileme çalışmalarıyla CHP dini konularda ‘ödün’ verme gereksinimi hissetmiştir (1995, s 440).

Celal Bayar’ın hayır işlerindeki hassasiyetinin bilinmesi, Adnan Menderes’in Aydınlı bir çiftçi olması ve Anadolu kültürüne hâkim olması, Fatin Rüştü Zorlu’ nun dini kimliğiyle tanınması ve DP yöneticilerinin köy köy, belde belde gezerek seçim çalışmaları boyunca halka “Devlet ayağınıza geldi” mesajının verilmesiyle; halk Demokrat Partiye dindar, muhafazakâr ve kendi sorunlarını Cumhur’a arz edecek bir arabulucu misyonu yüklemiştir. 1950 genel seçimlerinde %52,68 oranıyla iktidara gelen DP; köy ve şehir yollarını birbirine bağlayarak, tarımın makineleştirilmesine katkıda bulunarak, turizmi yeni ve alternatif bir sektör haline getirerek ve en önemlisi köyden kente göçü bir tehlike olarak algılamayarak hatta gecekondu yapımlarını yasaklamayarak, şehirlerde hemşeri derneklerinin kurulmasına müsaade ederek politik ve ekonomik olduğu kadar kültürel manada da Türkiye’deki denge taşlarını yerinden oynatmıştır.

Feroz Ahmad’a göre dini gruplar DP nin kuruluş gününü “Ateist partisinden kurtuluş günü” olarak kutlamış ve başlangıçta “dini” hassasiyetleri ön planda tutulmayan partiye kendilerini kurtaracak bir güç gözüyle bakmıştır.(1995, s37) Eric J. Zürcher’e göre ise, Menderes’in hayırsever çalışmalar yürütmesi, halkın içinden gelmiş halk adamı olması toplumdaki otoritesine katkıda bulunmuştur. Londranın Gatwick havaalanında meydana gelen kazadan mucizevî kurtuluşunun ardından muhafazakâr çevreler bu olayı ilahi boyuta taşımış ve Menderes’in süper insan olduğu inancı toplumun DP ye limitsiz bir kredi vermesine neden olmuştur (1993).

1950 yılından sonra ülkemizde olduğu kadar dünyada da yeni akımlar farklı oluşumlara neden olmuş, yükselen değerler değişmiş ve buna bağlı olarak kentlerin yapısı, şehir hayatı, kentin ve kentlilerin yeni kimlikleri, en çok da ortaya çıkan sosyal sınıflar arası kayma ve bunun sonucu olan yeni ve herkese yabancı olan kültürler her yerde etkisini göstermeye başlamıştır. DP hükümetleri boyunca kentlerdeki camii sayısının arttırılması, Cumhuriyet tarihinin o güne dek bakım yapmayı reddettiği türbelerin tamir edilmesi, diyanet işleri başkanlığının bütçesinin arttırılması ve en çok da köyden kente göç eden Anadolu halkının gittikleri şehirlerde daha iyi maddi imkânlara sahip olması; üniversitelere gitmesi ve siyaset saflarında görünmeye başlamasıyla Türkiye gündeminde konuşulmaya başladığı günden itibaren popülaritesini hiç düşürmeyecek olan “laik-anti laik” tartışmaları başlamıştır.

Bir Darbe, Bir İdam, Bir Rejim

Bu tartışmaların sonucunda 27 Mayıs sabahı “rejim elden gidiyor” şemsiyesine tutunanların darbe yapmasına ortam hazırlanmış, ilahiyat fakültesinin ilk başörtülü kız öğrencisi Hatice Babacan “bu baş bu bedenden ayrılmadıkça başımı açamazsınız” diyerek üniversitelerde ve sonrasında ülke geneline tam kırk yıl boyunca karşımıza çıkacak olan “kamusal alan” problematiğinin ilk vakası sayılmış, darbeden sonra milletin devlet için var olduğu gerçeği su yüzüne çıkmıştır. 27 Mayıs ihtilâlinin ardından halk; devlet ve millet arasında “oradakiler buradakiler” diyerek tavsiye edilmiş ve yine rejimin sürekliliği düşüncesiyle devletin milletten ayrılması; DPT nin kurulması, TRT nin bağımsız olması, üniversitelerin özerkleştirilmesi, hükümetlerin yetkileri ellerinden alınarak belediyecilik mantığıyla çalışmaya mahkûm edilmesi, genel ve yerel seçimlerin arasındaki teorik farkın pratikte yok edilmesi I. Cumhuriyet dönemini kapatıp, II. Cumhuriyetin başlangıcı sayılmış ve “Hayır diyelim, hayır olsun” felsefesiyle kabul edilmiş 1960 Anayasasıyla ‘atanmışların seçilmişleri denetlemesi’ resmen onaylanmıştır.

27 Mayıs ihtilali Demokrat Parti kadrolarını iktidardan düşürmek yapılmış, bir başka deyişle merkez sağın gücünü kırmak için harekete geçirilmiş olsa da; her darbe gibi o da üzerine yürüdüğü ve bir tehlike olarak gördüğü gücün aslında ‘halk’ olduğunu anlayacak ve darbe sonrası Türkiye’ye dalga dalga yayılan “İslami uyanış ve muhafazakâr milliyetçilik” karşısında sistemden men edilmek istenen sivil inisiyatifin güçlenmesine engel olamayacaktır.

Sağdaki Gençlik Hareketleri

Türkiye cumhuriyetinin ilk yıllarında pasif bir direniş içinde olup, sistemden “umudunu kesmiş” halk, altmışlı yıllarda sistemle arasında hayati kanallar kurmuş, başka bir deyişle sistemin içinde kendi kendine yol açmaya başlamıştı. O güne dek İslami hayat tarzı şeyhlerin, ulemaların, Osmanlı uzantısı medrese öğretisinin temsilcilerinin kontrolü altında tutulurken, bu bağlılık ve teslimiyet siyasi otoritede de kendisini göstermiş ve muhafazakâr çevrelerde halka ‘siyasi eğilimleri yönlendirilmiş birey’ rolü çizilmişti. Altmışlı yıllara gelindiğinde köylerden, kasabalardan büyük kentlere yapılmış göçün de etkisiyle kentler yeni ev sahipleriyle tanışmış ve tanışmanın ardından okullardan işyerlerine, sokaklardan evlerine Yeni Türkiye Modeli bizzat iç dinamikleri tarafından taşınmıştı.

Dönemin konjonktürüne uygun olarak kurumsallaşmış, doğru söylem ve propaganda faaliyetleri ile her geçen gün güçlenen sol; gerek kullandığı argümanlar, gerekse uyguladığı strateji bakımından “geleneksel” müslümanların zihnini karıştırmaya başlamıştı. Çareyi İslam’ın yeniden okunup araştırılmasında bulan muhafazakâr genç kesim; Mısır, Suriye, Pakistan ve Ürdün gibi ülkelerdeki İslami uyanış hareketlerini incelemiş, çeviri kitaplar ve sıfır noktasındaki okumalarla İslam-siyaset-kültür üçgeninde ufkunu genişletmişti. Hurafelerden ve bid’ atlardan arınmak isteyen, okuyan, araştıran ve ülke yönetimi hakkında artık ‘söyleyecek sözü olan’ sağın hızlı gençleri; kuran ve sünneti yeniden anlama, hicret, şahadet, İslam devleti, İslami mücadele, İslam ve siyaset gibi konularda okumalar ve tartışmalarla belki de sonunun nereye varacağının çok da farkında olmadıkları bir yola çıkmıştı.

İslami Uyanış

Gençler arasındaki bu değişim ve gelişimin ilk ürünü olan Milli Türk Talebe Birliği (MTTB) muhafazakârlar arasında kurulan ilk legal gençlik teşkilatıydı. Bunun yansıra dönemin Yüksek İslam Enstitülerinde bazı “ağabeyler” liderliğinde küçük cemaatler kurulmuş; yazarlar, şairler, tarihçiler II. Cumhuriyetin İslam dokusunu geliştirmek isteyen gençlerine ihtiyaç duydukları kapıları aralamıştı. Hamza Türkmen’e göre bu gençler sayesinde “Asırlardır mezhepçiliği, tarikatçılığı, büyükleri kutsamayı ve şerhçiliği dinin aslı sayan, ‘ahir zaman’ beklentisi içindeki Anadolu insanının okuyan ve düşünen unsurları İslam’la yeniden kavuşma imkânına sarılıyordu. 1945–46 lı yıllardan beri genellikle dini yayınlar aracılığı ile elde edilen yarım yamalak doğrular, zihinlerde daha bir aydınlanıp tamamlanıyordu”. (1994, 39:1) Ancak bu uyanış belirli çevreleri ve en çok da rejimin muhafızlarını rahatsız etmeye başlamıştır. Türkiye de İslami çeviri kaynakların satır satır okunduğu bir dönemde, gençler arasındaki bilinçlenme başka bir deyişle milli uyanış doruk noktasına ulaşırken; muhafazakâr, devletçi, sağcı ve buna benzer kimliklerinden arınarak ortak noktalarda buluşan gençlerin fikirleri, toplantıları, tartışmaları egemen güçlerin hoşuna gitmemiştir. Sağda İslami bir uyanış başlarken; sol da hep ileriye yönelik adımlar atıyor; üniversitelerde örgütleniyor, forumlar, mitingler ve gösteriler boyunca hükümeti istifaya çağırır.

Milletim Uyan!

Altmışlı yılların sonuna doğru ülke gündemi yeniden karışmıştır. Ufukta görünen ikinci bir darbenin gün gelip de gerçekleşme ihtimali üzerinde çok durulmasa da solun üniversitelerde örgütlenmesi altmış anayasasını hazırlayan akademisyenlerin bile “Bu kadar özgürlük fazla” düşüncesiyle olaylara yaklaşması, gençlerin sol tarafından yeni bir mücadeleye davet edilmesi birkaç yıl sonra yaşanacakların birer habercisidir. O dönemde sağ ve sol arasındaki kamplaşma hızla büyürken ve ‘sol’ üniversiteli gençler arasında bir çözüm kapısı olarak algılanırken; sağdaki gençler MTTB çatısı altında toplanıyor; sola ve ülke sorunlarına karşı sivil inisiyatiflerini bu şekilde ortaya koyuyorlardır. Ancak altmışlı yılların sonuna doğru soldaki profesyonel kadroların karşısında MTTB pasif kalmış; Alparslan Türkeş’in parti kurmasıyla sağcı gençlere MTTB nin alternatifi olarak ülkü ocaklarına gitmeye başlamış ve böylece MTTB içindeki gençler yeni bir kapı arayışı içine girmişlerdir. Ve sonunda MTTB içinde belli bir noktaya gelen fakat sonrasında yeni arayışlar içinde kendini bulan bir grup genç Mücadele Birliği (MB) adıyla bir örgütlenme başlatmışlardır.

Kadroların Vazifeleri

Birliğin kuruluşunun 1964 yılına dayandığını söyleyen Aykut Edibali’ ye göre Mücadele Birliği İnsanların ülke sorunlarının çözümü konusunda fikri düşünceye, bilme dayanan bir hazırlığa sahip olmaları gerektiği inancıyla ortaya çıkmıştı. Amaçları ise projesi, dünya görüşü, amacı olan insan kadrosu yetiştirmek ve kadrolaşmaktır (İridağ, 2003, 424:1).

İlk olarak Afyonda bir “halk çalışmasında” birkaç arkadaşıyla bir araya gelme imkânı yakalayan birliğin kurucusu ve hareketin fikir babası olan Edibali Kadroların Vazifeleri adlı kitabında halk çalışmalarını ‘kültür birliği olarak tanımlamış ve en az üç en çok yedi kişi ile gerçekleştirilen bu çalışmalar hareketin çekirdek kadrosunun nasıl oluştuğuna’ ışık tutmuştur.

Mücadele birliği kuruluşunun ardından üniversitelerde ses getirmeye başlamış, Anadolu’nun her yerinden başarılı öğrencilerin tercih ettiği Ankara, İstanbul ve İzmir’de bulunan Yüksek Öğretmen Okullarındaki öğrenci derneklerine hâkim olmuş, üniversiteli her gencin mutlaka bir yanının solcu olduğu tezini çürüterek muhafazakâr gençler arasında büyük bir itibar sahibi olmuştur. Öğrencilik yıllarında mücadele birliği çatısı altında bulunan Hüseyin Gülerce’ ye göre namaz kılan, oruç tutan birçok öğrencinin ilgilenen olmadığı için solcu olduğu bir süreçte Dev-Genç Yüksek öğretmen okullarını üs olarak seçmiştir ve mücadele birliği, ülkü ocakları ve MTTB den farklı olarak bu okullarda itibarı yüksek bir kuruluş olmuştur. Birliğin en güçlü olduğu yer ise İstanbul’dur (İridağ, 2003, 424:2).

Anti-Komünizm

Gülerce’ nin de ifade ettiği gibi Mücadele Birliği İslami hassasiyetleri olan gençler tarafından kurulmuştur. Fikri, siyasi ve aksiyoner olarak İslam’ı anlamayı ve anlatmayı bir görev haline getirmiş çekirdek kadro; II. Dünya savaşının ardından bloklara ayrılmış yenidünyada, tarafını batıdan yana kullanan Türkiye’ ye Sovyetlerden yani doğudan gelecek kominizim tehlikesine karşı ülkesini için endişe duyarken batılı devletlerce desteklenen mason locası faaliyetlerine, İslam’ı yozlaştırmayı ilke edinmiş organizasyonlara da karşı çıkmaktadır. Necmettin Erişen, Mücadele Birliğinin kuruluş aşamasını uzun müddet Kuran-ı Kerim üzerinde yapılmış çalışmalar, ayet tasnifleri ve hadis çalışmalarının ardından dönem içinde yoğun bir bilgi birikime ulaştıktan sonra etraflarına etki edecek canlı bir bakışa sahip olduktan sonra teşkilatlanma şeklinde özetlemektedir. (1994, 39:1)

Türk ve İslam dünyasındaki başarılı ya da başarısız tüm çalışmalar önceden gözden geçirildikten sonra Mücadele Birliği 1967 yılında kurulmuştur. Mücadele birliğinin çekirdek kadrosu olan gençler o dönemde çeşitli vasıtalarla birbirleriyle tanışmış; Afyon’da, Konya’da ve diğer illerde yapılan küçük faaliyetler yeni kurulan teşkilatın içinde bir araya gelerek, bir kimlik ve ruh kazanmıştır. Aykut Edibali, Yavuz Aslan Argun, Mevlut Baltacı, İrfan Küçükköy, Kemal Yaman, Necmettin Erişen gibi isimler artık bir araya gelmiş ve ülke tarihinden hiç silinmeyecek bir uyanışın hikâyesi ufukta görünen darbeden ve yaşanacak günlerden habersiz olarak yavaş yavaş büyümeye, büyürken gelişeceği ve değişeceği zamanlara kendisini hazırlamaktadır.

Sağda ve solda faaliyet gösteren diğer birliklerin aksine hiçbir siyasi görüşün temsilcisi, alt grubu, isim değiştirmiş destekçisi olmayan mücadele birliğinin kuruluş amacı ülkeye hizmet edecek insan kadrosu yetiştirmektir. Aykut Edibali’ye göre Türkiye’de yapılan ihtilalerin başarısızlığının en önemli nedeni yetişmiş insan kadrosunun yetersizliğidir (İridağ, 2003, 424:2).Hareketin iç meselelerinden dolayı dönem dönem yaşadığı kriz anlarında bile karo yetiştirmeyi devam ettirmesi, mücadele birliğinin amacına ulaştığının en büyük göstergesidir. Kuruluş aşamasından itibaren hareketin içinde bulunan Yavuz Aslan Argun “Biz elhamdülillah Türktük ama Türkçülük tarzı bir harekete o günlerde itibar etmedik. İçimizde Türk gök kubbesinin alt gruplarından insanlar var, onlara ziya Gökalp tarzı Türkçülükle yaklaşmak doğru değildi. Necmeddin Erbakan hareketini ciddi olarak hiç tasvip etmedik. TC devletinin kuruluşu ile Erbakan hareketinin İslami modeli arasında mutlaka bir çatışma olacağını, ileride devletin iktidarına sahip olsalar bile bu konuda ihtilaflı bir durumun ortaya çıkağını ve Türkiye’nin zarar göreceğini düşünürdük. Bunu hissetmiştik”(İridağ, 2003, 424:2).

Mücadele Birliği faaliyet gösterdiği dönem içindeki en iyi kurumsallaşmış legal birliktir. Yine Yavuz Aslan Argun’a göre bu birlik sağdaki ilk kadrolaşma hareketidir ve ülkücü hareket de ‘kadroların vazifeleri’ kitabından esinlenerek oluşturulmuştu (İridağ, 2003, 424:2). Kadroların vazifeleri kitabının yazarı Edibali’ye göre mücadeleci bir gencin neyi nasıl yapması gerektiği anlatılırken, mücadelecilerin 24 saatlerinin düzenlenmesi amaçlanmıştı. Ve Türkiye’de herhangi bir mücadeleciyle tanışırsanız, bütün bir Mücadele Birliğini tanımış olursunuz sözü de kadroların vazifelerinden hareketle geçerlilik kazanmıştı.

Milli Ordu, Milli Devlet, Milli Ekonomi

Mücadele birliğini zirveye taşıyan ve mücadelecilerin tarih nezdinde Yeniden Milli Mücadeleciler olarak anılmasına sebep olan Yeniden Milli Mücadele (YMM) mecmuası 3 Şubat 1970 tarihinde öğrenci harçlıkları ve eşlerin bozdurulmuş bileziklerinden elde edilen gelirle çıkmaya başlamıştır. Toplam on altı sayfa olan dergi büyük boy olarak hazırlanmıştır ve ön-arka kapak sayfaları resimli ve renkli olarak basılmıştır. Tirajı 12.000–20.000 arasında olan derginin dağıtımı yine kadro elemanları tarafından yapılmakta; sloganlar ve vurgulu cümlelerle, büyük bir gösteriyle satışı yapılan dergi her geçen gün dikkatleri daha da çok üstüne çekmeyi başarmıştır. Sonrasında da bütün işi yalnızca dergi çıkarmak olan bir yazar kadrosunun emeğiyle en çok okunan haftalık siyasi dergi haline gelmiştir. YMM dergisinin yayın politikalarını belirleyen ve YMM hareketi kadrolarının eğitiminde esas aldığı çalışmalardan üçü, derginin ilk yayın yılında ön ve arka kapak iç sayfalarında yayınlanmıştır. Bunlardan biri hareketin doktrini (akaidini), dile getiren ilmi sağ, bir diğeri hareketin fikri ve siyasi kimliğini vurgulayan inkılap ilmi ve üçüncüsü de hareketin method ve stratejisine açıklık getiren yeniden milli mücadelenin stratejisi başlıklı yazılardır (Türkmen, 1994, 39:3).

Yeniden Milli Mücadele Dergisi

YMM dergisinin ilk sayısının başyazısında da “Neden çıkıyoruz?” sorusunun cevabı açıklanmıştır. “Milli ekonomimiz Beynelmilel Yahudiliğin tezgâhladığı kapitalist sistem vasıtasıyla tahrip edilmektedir. Ekonomimiz istihlak ekonomisi haline gelmiştir. Milli gelirin %50 sinin yurt dışına kaçtığı, gayri milli sermayenin ekonomideki düzeni alt üst ettiğini vurgulayan mücadeleciler siyasette olduğu kadar ekonomide de kapitalizm karşısında milli bir tutum içindeydiler. Ekonomiyi “kapitalizm ve kominizim bloklarını da, İran ve Bizans devletlerinin akıbetlerinden kurtaracak hiçbir imkân yoktur zira insan yapısının kanunu istisna tanımaz. Nasıl eski sol rejimleri, maddi üstünlük kurtaramadı ise, bu günün sollarını da üstünlük kurtaramayacaktır” (YMM, ilmi sağ, 1970, 21:1).

Yine YMM dergisinde bütün bunalımların çözüm yolunun Kuran-ı kerimi yeniden okumaktan geçtiğinin üzerinde duruluyor ve “Hayatın bütün hadiselerini tek bir kitap çözecektir bu da kurandır. Kuran; her türlü tahrif ve sapmadan korunmuş, beşeriyetin daimi kurtuluş kitabı” olduğu söylenmektedir (YMM, ilmi sağ, 1970, 15:1).

Yalnız sola karşı bir anti tez değil dünyadaki sağ ve sol kavramlarını yeniden düşündürmeye teşvik eden ve sistem içindeki memnuniyetsizlikleri anlatmak isteyen YMM dergisinin başyazısında “Sağ ve sol ayrımını, sosyal sistemlerin farklılığına değil; insan kâinat, hayat telakkisi ve düşünce metoduna bakarak ayrım yapmak gerekir. Bu sebeple komünist çevrelerin ısrarına rağmen belirtmek icap eder ki, ne içinde yaşadığımız kapitalist sistem sağdır, ne de liberalizm”(YMM, 1970, 16:1)

Üniversitelerdeki olayların arttığı bir dönem olan 4 Nisan 1970 tarihinde Konya’da düzenlenen Milli mücadele birliği mitinginde “Yaşasın Milli ordu” “Yaşasın Milli Devlet” sloganlarıyla pek çok kesimin orduyu karşına aldığı bir dönemde muhafazakâr çevrelerde ordu konunda farklı açılımlar kazandırmıştır.

12 Mart 1971 muhtırasının ardından, istifaya zorlanmış bir hükümet ve üç üniversiteli solcu gencin idam edilmesi sürecinde devam eden sıkıyönetim kararları nedeniyle her siyasal oluşum gibi Mücadele Birliği de darbeden payına düşeni almış ve kapatılmıştır. Kapatılmanın ardından altın çağını geride bırakan Mücadele Birliğinde kadro değişiklikleri yaşansa da geriye kalanlar yollarına devam etmişler; artık legal bir kimliği olmayan birliğin yalnız siyasal açılımlarla sınırlı kalmayarak, sosyokültürel anlamda da faaliyet göstermesine karar vermişlerdir.

Komünist İhtilallere Karşı Tedbirler

Feroz Ahmad “Türk ordusunu ulusal mücadeleye hayati bir katkıda bulundu; ancak zaferden sonra kurulması gerek rejimin türü hakkında bir mutabakat yoktu” sözleriyle tanımlar Türkiye’de ordu- siyaset arasındaki gerilimin başlangıcını (1995, s17). Cumhuriyet kurulduktan sonra modernleşmenin halk ayağıyla değil de ordu ve siyaset aracılığıyla yapılmış olması, ordu ve devlet arasındaki bağlılığı arttırmış, başka bir deyişle her yanı “bu vatanı biz kurtardık, sahibi biziz” düşüncesi sarmıştır. Modernleşmenin ordu ayağıyla gerçekleşmesi, askerin sosyal açıdan hem devleti temsil edip ve onun kaynaklarını kullanıp; aynı zamanda “bunu asker yaptı” imasının dönem dönem vurgulanması çok partili hayata geçişin ardından yapılacak ihtilalerin daha o günden habercisidir aslında. Çünkü William Hale’ in bahsettiği gibi gelişmekte olan Türkiye’de “Acemi bir asker orduya toy bir genç olarak girer, dinç bir asker olarak çıkar. Orduda kendisine okuma-yazma öğretilir; spor ve sağlık hizmetlerinden yararlanır ve yurt sevgisi artar” (1996, s440).

“Ordu millet el ele” sloganıyla yola çıkan mücadeleciler 12 Mart muhtırasının ardından birliklerinin kapatılmasına rağmen, hiçbir zaman için ordu’ya karşı tavır almamış ve asker onların karşısında durduğu zamanlarda bile “milli ekonomi-milli kültür-milli devlet” sentezinde fikirlerini ifade etmişlerdir. 12 Mart 1970 muhtırasının ardından ülkeyi saran komünizim gelecek mi korkusunun paralelinde yani ordunun halkla barışın yolunu aradığı bir dönemde Mücadele Birliği kapatılmış olduğu halde, 1972 yılında Konya’da düzenledikleri “Milli Karar” mitinginde “Komünistler kahrolsun”, “Ordu Millet El ele” sloganı atmış ve komünizmle mücadele konusunda devlet dolayısıyla da askeri desteklemişlerdir. Bu sırada yayın hayatına devam eden YMM dergisinde de bazı değişikler görülmektedir. Dönemin konjonktürüne uygun olarak daha önce “Aziz Millet, Millet Evladı” söylemleri yerini “Aziz Türk Milletine” devretmiş, derginin başyazarı Aykut Edibali’nin “Komünist İhtilalere Karşı Tedbirler” yazı dizisi kitaplaştırılmıştır. Cunta döneminden ve devlet güvenlik mahkemelerinden bahsedilen kitap yayınlandığı yıllarda, komünist baskı karşısında kalan halk ve elbette ordu bu kitabı incelemiştir. (Haksöz, 1994, 39:4)

Ümmügülsüm TAT

Araştırmanın ikinci bölümü için tıklayınız

Gelenekten Geleceğe “Yeniden Milli Mücadele” - 2

Pazartesi, Haziran 08, 2009

Araştırmanın ilk bölümü için tıklayınız.

BİR AKSİYON, BİR KADRO, BİR DEVLET
Gelenekten Geleceğe “Yeniden Milli Mücadele” - 2


Sağda Kültür ve Sanat

Artık 1973 senesine geldiğinde YMM ekibi tarafından çıkartılan üç aylık araştırma-inceleme dergisi olan Gerçek, büyük Türk milliyetçiliğinden bahseden, seksen darbesine zemin hazırlayan Türk-İslam sentezi üzerine doktrinler süren bir çizgide ilerlemiş, Cemil Meriç gibi güçlü kalemlerle muhafazakârlar arasında entelektüel birikimin oluşmasına katkıda bulunulmuştur. “Haçlı bilinç altısı”, “Kemal Tahir romanları ve Eşkıya”, “Muallim Naci” başlıklarıyla okuyucuya ilim-kültür ve sanatta sağduyu kazandırmayı amaçlayan Gerçek dergisi, 1980 darbesinin öncesinde silahların peşi sıra koşan gençleri ilim ve sanata çağırmış, mücadelenin fikir ve bilimle olacağını anlatmaya çalışmıştır (Gerçek 1973–79, 1–12). Yine o dönemde yayın hayatına başlayan aylık edebiyat dergisi Pınar ile dönemin genç kalemleri olan Ahmet Efe, Mustafa Ruhi Şirin, Mehmet Akif Ak gibi isimlere edebiyat kapısı aralanmış ve sağdaki edebiyat-kültür eksenindeki boşluk büyük ölçüde doldurulmuştur. “Neden Batı?”, “M. Akif’in sanatı”, “Aydın problemleri” gibi dosya konularıyla yayın hayatına devam eden Pınar dergisi gençleri hem belirli bir kültür seviyesine getirmeyi amaçlamış, hem de ‘eli kalem tutan’ bir nesil için ilk adımı atmıştır (1973–77, 1-70).

DP-AP Arasında Mücadeleciler

Yazıların, inancın, hayat görüşünün ve ortak bir davanın adamı olan bu gençler arasında başlangıçta bir önder, bilge lider yoktur. Eş başkanlık sistemi ile yürütülen işler uzun dönem sonra Edibali’ nin lider olasıyla farkı bir ivme kazanmıştır.

1975 e gelindiğinde Milli Birlik komitesinin görevini tamamlaşmış ve darbe sonrasında herkesin siyasette yeni bir sayfa açtığı dönemde hareketin siyasallaşması kararı alınmıştır. Fakat 12 Mart muhtırasının ardından AP nin yükselişe geçtiği bir anda siyasette taraflarını merkez sağ’dan seçmek yerine Fevzi Çakmak’ın daha önce genel başkanlığını yaptığı Millet Partisi (MP)’ni tercih etmeleri mücadele kadroları içinde, muhtıra sonrası sessiz sedasız gelen kırılmanın ardından; çelişkileri, soruları ve sorgulamaları beraberinde getirmiştir. Yavuz Argun ve arkadaşları Millet Partisi konusunda doğru bir karar verilip verilmediğini sorgulamaya başlarlar. Argun’a göre Türkiye’de sağ ve sol arasındaki çatışmalar yükselirken askeri müdahalenin ülke için gerekli olduğunu düşündükleri bir zamandır 12 Mart dönemi. Çünkü bu kavgayı ayırma konumunda olanlar, ayırma anında yeni, bir siyasi oluşuma neden olacaktır. Mücadeleciler de merkez sağ partileriyle birleşerek siyasete devam etmeliydiler”(İridağ, 2003, 424:2).

1972’den 2008’e DGM Değişen DGM Algısı

Milet partisinde hareketin siyasallaşma operasyonu başarısız olunca, mücadeleciler Adalet Partisi ile dirsek temasında bulunur ve bu partinin gençlik kollarını teşkilatlandırmaya başlamış ve1976’da Adalet Partisi adına bir miting düzenlemişlerdir. 4 Ekim 1976 günü Konya’daki “Tarihi Karar Mitingi”nde DGM lerin “Devlet güvenliği ve hukuku olduğunu, işçilere değil vatan hainleri, komünist ve millet düşmanlarına karşı olduğunu” savunan mücadeleciler, o günlerde 12 Mart darbesini yapan askerin gün gelip de 28 Şubat post-modern darbesini yapacağını akıllarının ucundan bile geçirmemiş ve DGM lerde önce komünistlerin yıllar sonra da başörtülülerin yargılanacağını hiç düşünmeden dönemin hızlı atmosferi içinde, ordu-halk anlaşmasının gereğince “DGM ye karşı çıkandan millet hesap soracak” demişlerdir.

12 Eylül muhtırasından önce ülkücü ve solcu gençler arasında sokak kavgaları büyürken, her akşam onlarca ölüm, yaralanma haberi evlere ateş düşürürken ve herkes “askeri müdahalenin” şart olduğuna inanırken, mücadeleci gençler silahlı eylemde bulunmamaları, fakültelere baskın yapmak yerine üniversitelerin duvar gazetelerine, yayınlarına hâkim olmakla yeniden dikkatleri üzerlerine çekmeye başlamışlardır.

12 Mart 1971 ve 12 Eylül 1980 arasında geçen süreç içerisinde Aykut Edibali arkadaşlarının, gençler arası kutuplaşmanın en yoğun olduğu dönemde bile silaha sarılmamasının, sokak kavgalarında davalarının geleceği için taraf aktif olmama nedenlerini “ben hiç birinin burnunu kanatmadım, çocuğum gibi üzerlerine titredim, satmadım, ne kan sattım, ne sattırdım. Türkiye’de benden başka bunu hiçbir lider diyemez” sözleriyle özetliyor (İridağ, 2003, 424:2).Mücadeleci kadrolar arkadaşlarını her zaman için sokak kavgalarından sakınmışlar ve yeniden milli mücadelenin ancak ve ancak fikri olacağına inanmış, çevrelerindekileri inandırmaya çalışmışlardır. Çekirdek kadronun hemen hemen hepsi yazan, okuyan, araştırmalar yapan gençler oldukları için anlatılanların etkisi sokakta değil, kitap ve dergi sayfalarında aranmaktadır.

12 Eylül 1980

12 Eylül sonrasında safların değiştiği, yeni bir darbenin ve Mamak Ceza Evi’nde gelecek dönemin siyasi aktörlerine rollerin dağıtıldığı teorilerinin ardından, yine bir darbenin verilmiş muhtıraların, sokağa çıkma yasaklarının ardından asker kışlasına çekilir. Partiler toparlanmaya, yeni siyasi oluşumlar hazırlık yapmaya başlar. Altmışların yetmişlere, yetmişlerin seksenlere benzemediği; sosyal, siyasal ve ekonomik açıdan Menderesten bu yana “modernleşmenin kim öncülüğünde yapılacağı” tartışmasına son noktayı koyacak 28 Şubattan ve doksanlarda yaşanacaklardan herkesin habersiz olduğu bir dönemde, Edibali ve arkadaşları ıslahatçı demokrasi partisini kurarlar.

12 Mart ve 12 Eylül muhtıralarıyla kan kaybeden teşkilat, Islahatçı Demokrasi Partisi (IDP) ile yeni bir oluşumun heyecanını yaşamaya başlar. Edibali ve onunla yola devam eden arkadaşları partinin ilk genel kongresinde farklı söylemleri ve hızlı çıkışlarıma medya ve kamuoyunun ilgi odağı olmayı başarırlar. Başı açık ve örtülü hanımların tribünlerde yan yana poz vermesi “Afro saçlı ile sıkma başlı” şeklinde yorumlanacak, küçük partinin büyük kongresi uzun süre konuşulacaktır. “zafer hakkın ve hakka inananlarındır” sloganıyla siyasal mücadelecilik pozları veren parti, genel başkan Edibali’nin “İhtilalci değil İnkılâpçıyız” açıklamalarıyla kimliğini ve duruşunu halka arz etmeye başlamıştır (1990, s12). Muhafazakâr ve milliyetçi değerlere sahip IDP ekonomide, toplum yapısında, manevi ve kültürel hayatta ilim ve akıl rehberliğinde, Türk inkılâbından da hareket ederek dünya kültürü ve dünya bilimlerini yorumlamayı vaat etmiştir.

Kutsal İttifak

1991 seçimlerinde RP-MHP-IDP arasında gerçekleştirilen ittifakla 3 milletvekilini meclise sokan parti içersinde bu oluşum “Milletin İttifakı” olarak değerlendirilmiş ve 1950 deki beyaz devrim, 1978 deki Kıbrıs Barış Harekâtı gibi bunun da ülke tarihinde iyi ve güzele giden yollardan birisinin kapısını açacağına inanılmıştır. Siyasal yaşamları boyunca seçim barajının özgürlükleri kısıtladığını savunan dönemin Kayseri milletvekili Edibali, bu ittifak sayesinde hem milletin meclisine girme olanağı bulmuş hem de mücadelecilikten bu yana savundukları yetkin kadro, ilim önderliği, milli menfaat, demokratlaşma ve hukuk devleti olma felsefesinin bir ürününü ortaya koymak istediklerini dile getirmiştir (1991, s6) Biri İslamcı biri milliyetçi biri devletçi muhafazakâr olan üç partinin 1991 yılında attığı bu büyük adımla modernleşmenin halk ayağında ilerleme ve gelişmenin yolu açılmıştır. Siyasal duruşu ve çalışmaları nedeniyle ittifakın arabulucusu sıfatını kazanan Edibali, ittifak süresinde kimlikler siyaseti açısından IDP-RP-MHP arasında çok büyük farklılıklar görmediğini her defasında vurgulayarak, milliyetçi, İslamcı, devletçi tanımlarının sınırlandırmasından kurtulup, ileride AKP hükümetleri boyunca üzerinde sık sık durulacak ‘toplumun muhafazakâr kimliği’ içersinde diğer renklerin kabullenilmesi sağlanmıştır. “Biz öyle bir entegrasyon, bir birlik meydana getirmeliyiz ki; tüm farklılıklar, tüm tonlar yeşerebilmeli. Bu üç partinin dışındaki tonlar da görülebilmeli, yeni bir barışa kardeşliğe kucak açmalılar” diyen Edibali 90 larda dünyada esen “yeni kimliklere saygı duyma”, “fıtri farklılıklar” düşüncelerinden türkiyenin de olumlu etkilenmesi taraftarı olduğunu her fırsatta dile getirmiştir. (Bayrak dergisi, 1991, 37:1)

Seçimlerden sonra düzenlenen basın toplantısında Erbakan’ nın “Seçimler bittiğine göre ittifak dağılacak mı” sorusuna “İttifak tutmuştur, güçlenerek ve genişleyerek devam edecektir” cevabı tarafların ve toplumun bu ittifakta millet menfaati için masaya oturduğunu ve sonuçtan da memnun olunduğunun bir göstergesidir. Daha sonra Alparslan Türkeş ve Aykut Edibali tarafından imzalanan ve “ittifakın kurumsallaşması, gelişmesi milli ve manevi değerlere bağlılığı, türkiyenin manevi ve bilimsel potansiyelini harekete geçirecek; usul, zamanlama ve planlama açısından koşulların yeniden gözden geçirilmesini yeni bir protokole ihtiyaç duyduklarını” anlatan metin Erbakan tarafından haftalarca imzalanmamış, “bize katılın, tek bir parti olalım” söylemlerinin karşılıklı sıkıntılara neden olduğu gerekçesiyle protokol sona erdirilmiştir (Bayrak dergisi, 1991, 40:1). Kısa sürmesine rağmen Türkiye siyaseti için bir umut niteliği taşıyan bu protokol %7 lik seçim barajına bir manifesto niteliğinde hem de farklı görüşlerin milletin bekası için aynı çatı altında toplanabilirliği mesajı vermesi açısından önemlidir.

Millet Partisi

2 Kasım 1992 de IDP nin 2. büyük kongresinde birlik barış partisi, bayrak partisi ve millet partisi IDP ye katılır ve bu üç partinin potasında eriyip, siyasal bir bütünlük kazanacağı yeni partinin adı artık Millet partisidir.

Seçim Kanunu

Seçim barajı bu güne dek ülkemizde pek çok partinin en büyük sıkıntısı olmuştur ki kurulduğu günden bu yana baraj engeline takılıp da mecliste kendisini temsil etme hakkı bulunmayan millet partisi de buna dâhildir. Türkiye’de 1948 yılında liste usulü çoğunluk sistemi yasalaşmışken 1950 de DP nin tek başına iktidar olmasının ardından 1960 ta d’Hondt sistemi uygulanmış ve seçime giren dört partinin tamamı da meclise girmiştir. 1965 yılında milli bakiye sistemi uygulanmış ve seçime giren tüm partiler aldıkları oy oranına denk gelen sayıca meclise milletvekili göndermiştir. 1968 yılında Demirel hükümeti küçük partileri ortadan kaldırmak için 1036 sayılı kanunla çevre barajlı d’Hondt sistemini getirmek istemiş; ancak anayasa mahkemesi bu kanunun baraja ilişkin hükümlerini iptal etmiştir. 1969,73 ve 77 seçimlerindeki istikrarsızlığın nedeni de yine d’Hondt sistemidir. 12 Eylül sonrasında kanunlaştırılın bu sisteme 87 ve 91 yıllarında sisteme ilave olarak kontenjan usulü uygulanmıştır. Anayasanın 67. maddesi “seçim kanunları, temsilde adalet ve yönetimde istikrar ilkelerini bağdaştıracak biçimde düzenlenir” dese de millet partisi ve diğer küçük partilerin parlamentoda bulunmak için seçim kanunda değişiklik istemelerine rağmen DYP, ANAP, DSP-MHP hükümetleri boyunca muhalefetin bu isteğini dikkate almayan partiler 2 Kasım 2002, 22 Temmuz 2007 seçimlerinin ardından kendilerinin de iktidar dışında kalmasıyla bir sorun olarak algılanmaya başlamıştır. (Akgül, 2006, 347–349)

1960’tan 2008’e Merkez Sağın Dönüşümü

2002 de %34,29 gibi bir oranla tek başına iktidar olan AKP hükümetine ise 2007 seçimlerine kadar “gömleğini değiştiren milli görüşçü” gözüyle bakılmıştır. Cumhurbaşkanı adayı olarak Abdullah Gül’ün gösterilmesinden, çağlayan ve Tandoğan mitinglerine sonra 22 Temmuz seçimlerine kadar resmi ideolojiler yangınının yaşandığı Türkiye’de 2007 de sivil anayasa taslakları, özgürlük ve barış açılımları; 367 çoğunluğu, kamusal alan sınırlandırması gibi çalışmalarıyla yıllardır süregelen ve atanmışların seçilmişleri denetlediği Türkiye de bu konuların birer çıkmaz olarak karşımızdan kaldırmak istenmesi nedeniyle liberallerin, aydınların ve elitlerin desteğini almıştır. Fakat başsavcının dava açması, üniversitelerde türbana özgürlük getiren yasanın reddi, küresel kriz tartışmalarının farklı boyutlara taşınmasıyla AKP hükümetini yalnızlaştırmıştır.

Şimdilerde daha çok merkez sağ partililerinde görülen ve ‘vitrin’ hazırlama telaşıyla ideolojilerin yok sayılıp yalnız ve yalnız hizmet mantığıyla, diğer partilerde yetişmiş kadrolarla siyaset yapıldığı ve kriz anlarında ‘tek başına iktidarda olan bir hükümetin’ faydası olduğu kadar zararlarının sık sık önümüze çıktığı 2008’in Türkiye portresinde; seçim kanunlarının yeniden düzenlendiği, tek bir partide farklı kimliklerin aksiyonerlerini toplamak yerine herkesin ‘kendi evinden ve kendi renginden’ siyasete dâhil olabileceği yeni bir siyasal ortam ancak içinde bulunduğumuz sorunların çözümüne yardımcı olabilir. Başarıyla yürütülen koalisyon hükümetlerinde “Medya akreditasyonları, mahalle baskıları, siyasetin magazinleştirilmesi” gibi suni gündemlerden kurtulan Türkiye daha önemli sorunlara değinecek ve yeni açılımlarda bulunabilecektir. 1980 sonrasında çeşitli girişimlerle ‘siyaseti bilinçten men edilen’ gençler farklı kimlikleriyle, yeni oluşumlarda bulunup; olayları daha geniş bir çerçeveden izlemeyi başarabilirlerse bu ülke biraz nefes alacaktır.

Kadroların Bitmeyen(!) Vazifesi

2008 Türkiye’sinde Mücadele Birliği gibi gençlere inkılâpçı tavır ve teşkilatçılığı aşılayacak alternatif kapılar aralanmalı, kadrolar yetiştirilmeli halkına güvenen bir devlet politikasının içinde; toprağının bahtına nazar boncuğu takmasını bilen insanların sistemin içinde hayat bulmasına, kendisini huzurlu ve güvende hissetmesine müsaade edilmelidir.





KAYNAKÇA:
.Ahmad Faroz, (1995), Modern Türkiyenin Oluşumu, Sarmal Yayınları, İstanbul
.Basında IDP (1990), Otağ yayınları, İstanbul
.Edibali Aykut, (1991), Bayrak dergisi, “IDP’ nin Sağda Birlik Modeli” Bayrak Yayınları, İstanbul
.Edibali Aykut (1970), Kadroların Vazifeleri, Otağ Yayınları, İstanbul
.Gerçek Dergisi (1973–77), Otağ yayınları, 1–12, İstanbul
.Hale, William. (1996), Türkiye’de Ordu ve Siyaset, Hil yayınları, İstanbul
.İridağ Osman (2003) Aksiyon Dergisi, “Sokakta Ülkücüler, Koridorda Mücadeleciler”, Feza yayınları, 424, İstanbul
.Akgül, Mehmet Ali (2006), Nasıl Bir Seçim Sistemi: Siyasi Parti Görüşleri, www.auhf.ankara.edu.tr
.Pınar Dergisi (1973–77), Otağ Yayınları, 1–70, İstanbul
.Türkmen Hamza (1994), Haksöz Dergisi, “Yeniden Milli Mücadele Sorgulanmalıdır- 1”, 39, İstanbul
.Türkmen Hamza (1994), Haksöz Dergisi, “Yeniden Milli Mücadele- 1”, 39, İstanbul
.Yeniden Milli Mücadele Mecmuası ,(1970–79), Otağ Yayınları, İstanbul
.Zürcher, Erik Jan. (2008) Modernleşen Türkiye’nin Tarihi, İletişim Yayınları, İstanbul

Ümmügülsüm TAT

Bir Uyanışın Anatomisi

Pazartesi, Haziran 01, 2009



içindekilere ulaşmak için tıklayınız:
http://kutuphane.tbmm.gov.tr:8088/2006/200604107.pdf

Yerlerini Terk Eden Okçular

Salı, Mayıs 26, 2009



ZİYA YÜREKLİ, YENİDEN MİLLİ MÜCADELE'NİN DÜNYAYI VE TÜRKİYE'Yİ YÖNETENLERİN GÜNDEMİNDE OLDUĞUNU BİLİYORDU. MÜCADELECİLERİN ÜZERİNDE AÇIKCA OYUN OYNANDIĞINDAN OYUNA GELMEMEK ÖNEMLİYDİ. UHUD'DA YERLERİNİ TERKEDEN OKÇULAR GİBİ OLMAMAKTI TEK KAYGISI.

Ziya Yürekli Hoca, davasını canından aziz bilirdi. Davasına kendini adadığı için son derece ciddi, titiz ve düzenli bir hizmet hayatı vardı. Yeniden Milli Mücadele dergisini ve diğer yayınları ilk sayılarından itibaren arşiva yapmıştır. Mücadele Birliği, Islahatçı Demokrasi Partisi ve Millet Partisi'ne ilişkin yapılmış yayınları da kapsayan bir büyük aşivdi bu. Hareketle ilgili her şeye büyük değer verdiğini bildiğimden ben de haber, yorum ve belgelerle karşılaştıkça kendisine sunardım ve çok mutlu olurdu.

Türk İstihbaratındaki Gizli Kayıtlara göre 1972 yılında Ankara Marmara Oteli'nde yapılan Gizli Devlet Brifinginde Yeniden Milli Mücadele’ hakkında konuşulduğu ortaya çıkmıştı. Gazeteci Yılmaz Polat “CİA’nın Muteber Adamları” isimli kitabında Milli İstihbarat ve Askeri istihbaratta Yeniden Milli Mücadele’ hareketinin1972 yılında İslami esaslara dayanan bir örgüt olduğuna ilişkin önemli bir belge olduğunu yazıyordu. Kitabı kendisine takdim ettiğimde, oturup ciddi bir şekilde inceledi ve bir kaç gün değerlendirmeler yaptı.

Bana yazarı bir kaç kez sordu. Yılmaz Polat ne bir romancı, ne de bir hikâye yazarıdır. Washington'da 23 yıl görev yapmış ciddi bir gazetecidir o. Amerika’nın Ortadoğu politikasını ve Türkiye-Amerika ilişkilerini anlattı ömrü boyunca: “Barış İçin Oradaydılar / Prola: Kıbrıs”, “Alo Washington”, “Washington Ankara Hattı”, “CİA’nın Muteber Adamları”, “Amerika’nın Şahinleri Kargaları”, “Washington’da Akrobasi” ve “Türkiye’de İslamcı Akımlar” (Graham Fuller'den Çeviri) kitapları, Washington'da geçirilmiş 23 yılın dökümü. Dolayısıyla bilgi kesinlikle doğruydu.

“Türkiye'yi seven namuslu, onurlu, siyaset adamı, bürokrat, işadamı ve gazeteci gördüm. Türkiye'yi ve Türkleri seven Amerikalılar tanıdım. Her meslekten yağ tüccarlarına rastladım.” diyordu, Yılmaz Polat.

Kitaplarının birinde Yılmaz Polat, “altı başkanlık döneminde Türkler, Türk geçinenler, Türk dostları ve Türklerden geçinenleri” anlattığını söylüyor. “Türkiye'ye 'cephe ülkesi' diye gaz veren Amerikalı dostlarımızın, Irak Savaşı'nda yaptıklarına yer verdim. Türkiye düşmanlığı olmasa sıradan adam bile olamayacak bazı Amerikalılar ve Amerika'dan medet umanları teşhir ettim. Amerika'ya yapılan resmî, özel ve çok özel ziyaretleri, bu ziyaretlerde yaşanan olayları yansıttım. Türkiye'de 'Yankee Go Home' ya da 'Şeytan Amerika' diyenlerin Washington'a gelince nasıl rota değiştirdiklerini ibretle okuyacaksınız..” diyor. Ziya Yürekli, bu cümlelerin altını kırmızı kalemle çizmişti.

Yıllarca Türkiye'de görev yapan CIA bölge sorumlusu Graham Fuller'ın Türkiye'deki İslami hareketler hakkında yaptığı çalışmalar ve Türkiye'deki gelişmelere yer verilen “CİA’nın Muteber Adamları” isimli bu kitapta, 3 Kasım 1972 tarihinde, Ankara'da, Marmara Oteli'nde ''Gizli'' bir 'Devlet Brifingi' yapıldığı anlatılıyor.

''Türkiye'de Yıkıcı Faaliyetler'' başlıklı brifinge Cumhurbaşkanı Cevdet Sunay, Başbakan , Genelkurmay Baskanı, Kuvvet Komutanları ve MİT Müsteşarı katılmış.

Orgeneral Turgut Sunalp Başkanlığındaki brifing ekibinde 5'i General 12 subay varmış.

Brifing tam gün sürmüş. Birifingteki sunumda ''Türkiye'de Aşırı Sağ Akımlar'' 5 başlık altında anlatılmış: 1-Amaç ve tarihçe, 2-Aşırı Sağ gruplar, 3-Yapılan Operasyonlar ve Neticeleri, 4-Halihazır durum ve faaliyetler, 5-Derleme. 207 sayfadan oluşan brifingte 30'dan fazla belgeye de yer verilmişi. Belgeler arasında Mücadele Birliği’nin İslami esaslarına dayanan bir örgüt olduğu anlatılıyor.

Yurt içi ve dışı İslamcı kuruluşlar şunlar: 1. Mücadele Birliği, 2. İlim Yayma Cemiyeti, 3. Komünizmle Mücadele Derneği, 4. Rabıtatül Alemi İslamin, 5. Hizb-üt Tahrir

“Mücadele Birliği : Liderleri, Necmettin Erişen, Aykut Edip Ali, Mevlüt Baltacı, Melih Gökçek ve Yılmaz Karaoğlu'dur. Gayesi merkezi otoriteye bağlı İslami esaslardan kuvvet alan devlet nizamını kurmaktır. Antikomünist olmak, antisosyalist olmak, antikapitalist olmak, milli değerlere saygılı olmak, İslam’a tam bağlı olmak ve İslami esaslara göre yaşamak bu kuruluşun ana umdeleridir. Sağ eğilimli gençler bu örgütün faaliyet alanına girer.'' deniliyor.

Ziya Yürekli Hoca, davasının dostları tarafından da, düşmanları tarafından da bilindiğini söylerdi sık sık. Hareket üzerinde büyük oyunlar oynandığının da farkındaydı. Oyuna gelen kardeşlerinin bir bir teşkilattan kopup dağılmalarından büyük acı duyardı.

Hareket üzerinde büyük oyunlar oynandığının da farkındaydı. Oyuna gelen kardeşlerinin bir bir teşkilattan kopup dağılmalarından büyük acı duyardı.

İhanet planları ve komplolar, ta başından beri hizmetin üzerine bir sonbahar gibi çökmüş, yaprak dökümü gibi kardeşleri bir bir ayrılmışlardı. Bu ayrılıkların, bir öne geçme, yarışta ileriye atılma şeklinde olmayışı üzerinde dururdu. Ayrılan adeta ölüyordu; açıkca dökülüyorlardı. Ona acı veren de buydu..

"Uhud Savaşı'ndaki okçulara benzemeyeceğim!" derdi, ayrılanlara uyup. Bile bile yanlış yapamazdı.

Hizmet içinde durmak, hizmete katkıda bulunmak çok önemliydi bu yüzden.

MUSTAFA YÜREKLİ
www.hadimulkuran.blogcu.com

Son Yorumlar

İman Et
Mücadele Et
Zafer Senindir!
Zafer Hakkın
ve Hakk'a inananlarındır!
Kopyalama hakları: GNU, GÖBL.